Diario De Una Madre
Lucha sin tregua, amor sin condición.
La lucha de una madre que pelea con la angustia,
que va perdiendo el aire, se consume entre suspiros.
Y su juventud ahora es un castigo,
un jardín de flores mustias.
Maldita sea entre pensamientos de tristeza.
Camina sola bajo un cielo negro sin estrellas.
Busca a su hijo que se pierde en la maleza
de una jungla de asfalto o animales delincuencia
y no lo encuentra
Pregunta por el barrio y no lo encuentra.
Se nublan sus sentidos, se cierran las puertas.
Valiente busca en calles desiertas,
desiertas de amor, desiertas de paz, desiertas...
[Estribillo]
Dónde estás, dime mi vida dónde estás.
Mi corazón muere de pena por su ausencia.
Y él que bien murmura que ha perdio su inocencia
encarcela mi mieo y así sufro penitencia...
Querido hijo, te quiero (dos puntos)
Sueño que no duermo,
sueño entre lágrimas que brotan en silencio, lejos de
cristales,
lejos de esas rejas que susurran pensamientos
nauseabundos En...
cada misiva mis palabras un palacio
¿¿por qué Dios de mi vida pasa el tiempo tan
despacio??
La magia de mi alma se ahoga en este mar
en el que mi corazón muere, sufre al borde de un
naufragio
pero...no te preocupes estoy bien,
resisto arrodillá pido piedad
le pido ayuda a jesucristo.
Escúchame, no pueo más, escúchame
tú eres la luz que ilumina mis sentíos.
Tiende al amor del universo,
cuida a mi niño.
Escúchame y ayúdale
Dios de los cielos que está perdío.
Hija mía te escucho, y escucho tus plegarias,
tus ruegos, tus insultos...en cada vigilia diaria.
Cataratas de lágrimas que manan por tu almohada.
Escucho tu triste alma gritando en silencio cansada.
Lo siento, lo sedujo el diablo con muerte blanca,
cruzó por la oscuridad de un abismo de plata.
La noche de sus ojos le impedía ver el alba
la noche de sus ojos consumía su esperanza.
Hija salvé su alma, metí entre rejas su mirada
pero dejé volar su mente en libertad cuando soñaba
A veces cuervos se notaba muerte en la ventana
una celda que lloraba una celda desolada...
Hija mía te escucho, y escucho tus plegarias.
Hija mía tranquila, custodiaré su alma.
[Estribillo]
Dónde estás, dime mi vida dónde estás.
Mi corazón muere de pena por su ausencia.
Y él que bien murmura que ha perdio su inocencia
encarcela mi mieo y así sufro penitencia...(x2)
(el orti)
Dagboek van een Moeder
Strijd zonder rust, liefde zonder voorwaarde.
De strijd van een moeder die vecht met de angst,
verliest de adem, vergaat tussen zuchten.
En haar jeugd is nu een straf,
Een tuin vol verwelkte bloemen.
Verdomme, tussen gedachten van verdriet.
Ze loopt alleen onder een zwarte lucht zonder sterren.
Zoekt naar haar zoon die verloren gaat in het struikgewas
van een jungle van asfalt of criminele dieren
en vindt hem niet.
Vraagt in de buurt en vindt hem niet.
Haar zintuigen vertroebelen, de deuren sluiten zich.
Dapper zoekt ze in verlaten straten,
verlaten van liefde, verlaten van vrede, verlaten...
[Refrein]
Waar ben je, zeg me mijn leven waar ben je.
Mijn hart sterft van verdriet om zijn afwezigheid.
En hij die goed mompelt dat hij zijn onschuld heeft verloren
vergrendelt mijn angst en zo lijd ik boetedoening...
Lieve zoon, ik hou van je (twee punten)
Droom dat ik niet slaap,
droom tussen tranen die in stilte opborrelen, ver van
glazen,
ver van die tralies die gedachten fluisteren
misselijkmakend In...
elke brief zijn mijn woorden een paleis
Waarom, God van mijn leven, gaat de tijd zo
langzaam??
De magie van mijn ziel verdrinkt in deze zee
waarin mijn hart sterft, lijdt aan de rand van een
schipbreuk
maar... maak je geen zorgen, ik ben goed,
ik weersta, op mijn knieën vraag ik om genade
ik vraag hulp aan Jezus Christus.
Luister naar me, ik kan niet meer, luister naar me
jij bent het licht dat mijn zintuigen verlicht.
Strek je uit naar de liefde van het universum,
zorg voor mijn kind.
Luister naar me en help hem
God van de hemelen die verloren is.
Mijn dochter, ik hoor je, en ik hoor je gebeden,
jouw smeekbeden, jouw beledigingen... in elke dagelijkse waak.
Watervallen van tranen die over je kussen stromen.
Ik hoor je treurige ziel in stilte schreeuwen, moe.
Het spijt me, de duivel heeft hem verleid met witte dood,
stak over de duisternis van een zilveren afgrond.
De nacht van zijn ogen verhinderde hem de dageraad te zien
de nacht van zijn ogen consumeerde zijn hoop.
Dochter, ik redde zijn ziel, ik stopte zijn blik achter tralies
maar liet zijn geest vrij vliegen als hij droomde.
Soms merkte je de dood van kraaien bij het raam
een cel die huilde, een verlaten cel...
Mijn dochter, ik hoor je, en ik hoor je gebeden.
Mijn dochter, wees gerust, ik zal zijn ziel bewaken.
[Refrein]
Waar ben je, zeg me mijn leven waar ben je.
Mijn hart sterft van verdriet om zijn afwezigheid.
En hij die goed mompelt dat hij zijn onschuld heeft verloren
vergrendelt mijn angst en zo lijd ik boetedoening...(x2)
(de orti)