Het Laatste Rondje
De kastelein schenkt nog wat in,
en kijk dan op z'n klok,
het is de hoogste tijd,
iedereen drinkt snel z'n glas leeg,
de laatste wordt getapt,
'n juke-box die plots zweeg.
't Is de hoogste tijd wordt er geroepen,
uit de hoek,
de bonnen liggen klaar,
ach mag ik vanavond poffen,
vraagt 'n mannenstem,
betaal jij morgen maar.
Het is tijd, de hoogste tijd,
u wordt bedankt voor weer 'n avond gezelligheid,
dag mevrouw en dag meneer,
u komt hier toch weer.
Er wordt aan de bel getrokken,
de laatste is van mij,
dan gaan we snel naar huis,
wie denkt er aan mij,
ik heb toch ook 'n huis.
Aan de tafel in de hoek,
daar zit 'n man alleen,
en staart voor zich uit,
straks wordt hij weer snel vergeten,
hij denkt waar kan ik heen,
ik heb geen rooie duit.
Het is tijd, de hoogte tijd,
u wordt bedankt voor weer 'n avond gezelligheid,
dag mevrouw en dag meneer,
u komt hier toch weer.
De kelner roept kom op nou mensen,
't is de hoogste tijd,
ook ik heb 'n gezin,
want zij weet hoe laat we sluiten,
kom ik thuis te laat,
mag ik er niet meer in.
Nog 'n mop en even lachen, dan is het voorbij,
de zaak die is nu leeg,
lege flessen en wat pinda's liggen op de grond,
de juke-box die plots zweeg.
Het is tijd, de hoogste tijd,
u wordt bedankt voor weer 'n avond gezelligheid,
dag mevrouw en dag meneer,
u kom hier toch weer.
La Última Ronda
El tabernero sirve un poco más,
y luego mira su reloj,
es la hora más alta,
todos beben rápido sus vasos vacíos,
el último es servido,
una rockola que de repente se calla.
Es la hora más alta gritan,
desde la esquina,
las cuentas están listas,
oye, ¿puedo deber esta noche?,
pregunta una voz masculina,
paga mañana.
Es hora, la hora más alta,
se les agradece por otra noche de diversión,
día señora y día señor,
ustedes volverán aquí de todas formas.
Se escucha el timbre,
el último es para mí,
luego nos vamos rápido a casa,
¿quién piensa en mí?,
ya tengo también una casa.
En la mesa de la esquina,
hay un hombre solo,
y mira fijamente hacia adelante,
luego será olvidado rápidamente de nuevo,
él piensa ¿a dónde puedo ir?,
no tengo un centavo.
Es hora, la hora más alta,
se les agradece por otra noche de diversión,
día señora y día señor,
ustedes volverán aquí de todas formas.
El camarero dice vamos gente,
es la hora más alta,
yo también tengo una familia,
pues ella sabe a qué hora cerramos,
si llego tarde a casa,
no me dejan entrar más.
Otro chiste y una risa rápida, luego se acabó,
el local ahora está vacío,
botellas vacías y algunas cacahuetes en el suelo,
la rockola que de repente se calló.
Es hora, la hora más alta,
se les agradece por otra noche de diversión,
día señora y día señor,
ustedes volverán aquí de todas formas.