Triste Melodía
Pasé la noche divagando sin rumbo preciso
Iluminado por la luz de uno y otro aviso
Y en mi cabeza siempre una canción
Esta triste melodía que aniquila con su voz (bang, bang)
Siempre una canción
Esta triste melodía que aniquila con su voz (bang, bang)
Siempre una canción
Esta triste melodía que aniquila, que aniquila
Van cayendo en bancarrota, van cediendo la derrota
Bandadas de sentimientos que en este momento explotan
En mi pecho de metal, en mi techo de cris-tal
El robot es un parásito, no me quiere dejar
Y suena plash, suena hueco nomás
Y suena mal (suena mal), no lo quiero escuchar
Ese eco que emitieron son recuerdos de recuerdos
Latidos que me dijeron que nunca más se sintieron
Tan feliz como ayer, ¿tan feliz? Yo no sé
Está gris el vergel, su matiz es mi piel
Y no me deja tranquilo, no sé cómo aliviar
El filoso quejido de mi filosofar (bang, bang)
Siempre una canción
Esta triste melodía que aniquila con su voz (bang, bang)
Siempre una canción
Esta triste melodía que aniquila, que aniquila
Una noche es una herida que se abre
Cuando no encuentra vida, cuando ya no encuentra a nadie
Se encuentra sola, ya no hay alguien que la pare
Se dispara dentro, como si las balas fueran de aire
Pe-ro res-pira y puede caminar más no ca-mina
Ni tampoco quiere hablar
Solo quiere soñar, un campo primaveral
Pero la gran ciudad no le deja descansar
No le deja ni pensar, tan sólo divagar
En la ruta de la histeria, crucé con la ansiedad
La ruta de la tragedia y se empieza a quebrar
Y ejecuta la materia que se acerca a visitar
Y es que
Y es que, pasé la noche divagando sin rumbo preciso
Iluminado por la luz de uno y otro aviso
Y en mi cabeza siempre una canción
Esta triste melodía que aniquila con su (bang, bang)
Siempre una canción
Esta triste melodía que aniquila con su voz (bang, bang)
Siempre una canción
Esta triste melodía que aniquila, que aniquila (bang, bang)
Siempre una canción
Esta triste melo-día que ani-quila con su (bang, bang)
Siempre una canción
Esta triste melodía que ahora estoy cantando yo
Triste Melodie
Ik heb de nacht doorgebracht, doelloos en verloren
Verlicht door het licht van elk signaal dat ik hoorde
En in mijn hoofd altijd een lied
Deze treurige melodie die met zijn stem verwoest (bang, bang)
Altijd een lied
Deze treurige melodie die met zijn stem verwoest (bang, bang)
Altijd een lied
Deze treurige melodie die verwoest, die verwoest
Ze vallen in de schulden, ze geven de nederlaag op
Zwolken van gevoelens die op dit moment exploderen
In mijn borst van metaal, op mijn dak van glas
De robot is een parasiet, wil me niet laten gaan
En het klinkt plash, het klinkt gewoon hol
En het klinkt slecht (het klinkt slecht), ik wil het niet horen
Die echo die weerklonk zijn herinneringen aan herinneringen
Hartslagen die me zeiden dat ze nooit meer gevoeld werden
Zo gelukkig als gisteren, zo gelukkig? Ik weet het niet
De tuin is grijs, zijn tint is mijn huid
En het laat me niet met rust, ik weet niet hoe ik kan verlichten
De scherpe klacht van mijn filosoferen (bang, bang)
Altijd een lied
Deze treurige melodie die met zijn stem verwoest (bang, bang)
Altijd een lied
Deze treurige melodie die verwoest, die verwoest
Een nacht is een wond die open gaat
Wanneer het geen leven vindt, wanneer het niemand meer vindt
Voelt zich alleen, er is niemand die het stopt
Het schiet naar binnen, alsof de kogels van lucht zijn
Maar het ademt en kan lopen maar niet verder gaan
En wil ook niet praten
Wil alleen dromen, een lentebloemveld
Maar de grote stad laat het niet rusten
Laat het niet eens denken, alleen maar dwalen
Op de route van de hysterie, kruiste ik met de angst
De route van de tragedie en begint te breken
En voert de materie uit die komt bezoeken
En het is zo
En het is zo, ik heb de nacht doorgebracht, doelloos en verloren
Verlicht door het licht van elk signaal dat ik hoorde
En in mijn hoofd altijd een lied
Deze treurige melodie die met zijn (bang, bang)
Altijd een lied
Deze treurige melodie die met zijn stem verwoest (bang, bang)
Altijd een lied
Deze treurige melodie die verwoest, die verwoest (bang, bang)
Altijd een lied
Deze treurige melodie die verwoest met zijn (bang, bang)
Altijd een lied
Deze treurige melodie die ik nu zing.
Escrita por: Diego Lázaro, Humberto Bejarano