395px

Ik Kan De Doornen Niet Verwijderen

Hector Acosta (El Torito)

No Puedo Quitarme Las Espinas

Se me ha muerto el corazón en esta vez
Sabía que me mataria esta ilusión
Por quererte volver buena
Y ser dueño de mil penas
Me enamore y fue mi error
Ahora pago por amarte y el pecado de adorarte
Y me dejas
Que dolor

Y en el viento
Me dejas un suspiro y mi silencio
Me grita que estoy muriendo por dentro
Confiesa que eres tú mi gran amor
Mi gran amor

Que tristeza
Flor no pude quitarte las espinas
Yo mismo e cultivado mis heridas
Yo mismo me declare perdedor
Al quererte cambiar
Pero tu solo juegas con el amor

Cuando no debí entregarme
Me entregue sin condición
Fui tan solo un pobre iluso
Que a tu vida se entrego
Corazón pa'que me diste sentimientos
Si eso no seria morir
En todos los rincones
De mi alma esta guardada
Como olvidarme que hiciste tu
Te aburriste de quererme
Ya te fastidia adorarme
Y ahora me entregas preso en el dolor

Y en el viento
Me dejas un suspiro y mi silencio
Me grita que estoy muriendo por dentro
Confiesa que eres tú mi gran amor
Mi gran amor

Que tristeza
Flor no pude quitarte las espinas
Yo mismo e cultivado mis heridas
Yo mismo me declare perdedor
Al quererte cambiar
Pero tu solo juegas con el amor

Ya que habías querido a más de un corazón
Pero hacer que tú me amaras me arriesgue
Me engañaste con el tiempo y al final dije te quiero
Porque te sentí querer
Ahora sufro mi condena ya sabía que no eras buena
Dios porque me enamore
Sentimientos porque cayeron bajo su sonrisas
Si tú eras tan fugas como la briza
No se porque en verdad me enamore
Yo no lo sé

Me arrepiento
De estar queriendote como te quiero
Ese será siempre mi sufrimiento
El jugar sabiendo que iba a perder
Pero quise intentar
Y el día menos pensado me entregué

Ik Kan De Doornen Niet Verwijderen

Mijn hart is deze keer gestorven
Ik wist dat deze illusie me zou doden
Omdat ik je weer goed wilde maken
En de eigenaar van duizend pijnen te zijn
Ik viel voor je en dat was mijn fout
Nu betaal ik voor het houden van jou en de zonde van je aanbidden
En je laat me
Wat een pijn

En in de wind
Laat je me een zucht en mijn stilte achter
Het schreeuwt dat ik van binnen sterf
Bevestig dat jij mijn grote liefde bent
Mijn grote liefde

Wat een verdriet
Bloem, ik kon je de doornen niet verwijderen
Ik heb zelf mijn wonden gekweekt
Ik heb mezelf uitgeroepen tot verliezer
Door je te willen veranderen
Maar jij speelt alleen met de liefde

Toen ik me niet had moeten overgeven
Overgaf ik me zonder voorwaarden
Ik was slechts een arme illusie
Die zich aan jouw leven overgaf
Hart, waarom gaf je me gevoelens
Als dat niet zou betekenen dat ik zou sterven
In alle hoeken
Van mijn ziel is het opgeslagen
Hoe kan ik vergeten wat jij deed
Je raakte verveeld van me houden
Je bent moe van me aanbidden
En nu geef je me gevangen in de pijn

En in de wind
Laat je me een zucht en mijn stilte achter
Het schreeuwt dat ik van binnen sterf
Bevestig dat jij mijn grote liefde bent
Mijn grote liefde

Wat een verdriet
Bloem, ik kon je de doornen niet verwijderen
Ik heb zelf mijn wonden gekweekt
Ik heb mezelf uitgeroepen tot verliezer
Door je te willen veranderen
Maar jij speelt alleen met de liefde

Aangezien je meer dan één hart hebt willen hebben
Maar om je te laten houden van mij, nam ik het risico
Je bedrog met de tijd en uiteindelijk zei ik ik hou van je
Omdat ik voelde dat je me wilde
Nu lijd ik mijn straf, ik wist al dat je niet goed was
God, waarom ben ik verliefd geworden
Gevoelens, waarom vielen ze onder je glimlach
Als jij zo vluchtig was als de bries
Ik weet niet waarom ik echt verliefd op je werd
Ik weet het niet

Ik heb spijt
Van het houden van jou zoals ik je houd
Dat zal altijd mijn lijden zijn
Het spelend weten dat ik zou verliezen
Maar ik wilde het proberen
En op de meest onverwachte dag gaf ik me over

Escrita por: Héctor Acosta