Consejo De Oro
Yo era un muchachito cuando murió mi viejo
Fue tanta la miseria que mi viejita y yo
Comíamos llorando el pan mugriente y duro
Que horas de miseria mi mano mendigó
Mi pobre viejecita lavando ropa ajena
Quebraba su espinazo al pie del tinajon
Por míseras monedas con qué calmar las penas
Las crueles amarguras de nuestra situación
Fui creciendo a la bartola y en mis años juveniles
Agarré por el camino que mejor me pareció
Me codié con milongueras me acodé con copetines
Y el mejor de mis amigos cuando pudo me vendió
Engreído me hice el guapo y me encerraron entre rejas
Y de preso ni un amigo me ha venido a visitar
Solo el rostro demacrado y adorado de mi vieja
Se aplastó contra las rejas para poderme besar
Por eso compañeros con tantos desengaños
No me convence nadie con frases de amistad
Y hoy vivo con mi madre quiero endulzar sus años
Y quiero hacer dichosa su noble ancianidad
Me siento tan alegre junto, junto a mi madrecita
Que es el mejor cariño que tiene el corazón
Ese si que es un cariño que nadie me lo quita
Cariño que no engaña ni sabe de traición
A usted amigo que es tan joven
Le daré un consejo de oro deje farras y milongas
Que jamás le han de pesar cuide mucho a su viejita
Que la madre es un tesoro un tesoro que al perderlo
Otro igual no encontrará
Y no haga como aquellos que se gastan en placeres
Y se olvidan de la madre ni le importa su dolor
Que la matan a disgusto y recién cuando se muere
Se arrepienten y le lloran, no comprenden su valor
¡Su valor!
Gouden Raad
Ik was nog een jochie toen mijn vader stierf
De ellende was zo groot, mijn moeder en ik
Aten huilend het vieze, harde brood
Wat een uren van ellende, mijn hand bedelde
Mijn arme moeder, die andermans wasgoed wast
Broke haar rug aan de voet van de ton
Voor schamele muntjes om de pijn te verzachten
De wrede bitterheid van onze situatie
Ik groeide op zonder richting, in mijn jonge jaren
Nam de weg die me het beste leek
Ik mengde me met de milongueras, leunde op de snobs
En de beste van mijn vrienden verkocht me toen hij kon
Verwaand deed ik stoer en werd ik achter de tralies gezet
En als gevangene kwam er geen vriend op bezoek
Alleen het vermoeide en geliefde gezicht van mijn moeder
Drukte zich tegen de tralies om me te kussen
Daarom, vrienden, met zoveel teleurstellingen
Kan niemand me overtuigen met vriendschapswoorden
En vandaag leef ik met mijn moeder, ik wil haar jaren zoet maken
En ik wil haar nobele ouderdom gelukkig maken
Ik voel me zo blij, dicht bij mijn moeder
Dat is de beste liefde die het hart heeft
Dat is echt een liefde die niemand me kan afnemen
Een liefde die niet bedriegt en niet weet van verraad
Aan jou, vriend, die zo jong bent
Geef ik een gouden raad: laat feesten en milongas
Die je nooit zullen bevallen, zorg goed voor je moeder
Want een moeder is een schat, een schat die je verliest
Een ander zoals haar vind je niet
En doe niet zoals diegenen die zich in genot verkwisten
En hun moeder vergeten, niet om haar pijn geven
Die haar met verdriet doden en pas als ze sterft
Huilen ze en spijt hebben, begrijpen ze haar waarde
Haar waarde!