Nenena
Nenena era amiga de todos nosotros
Y éramos nosotros todos sus amigos
Desde los felices tiempos de la escuela
En que penitencias y juegos partimos
El zorro por ella se dio de trompadas
Con otro muchacho que una vez le dijo
No sé qué piropo, y el rengo araújo
Para ella robaba duraznos conmigo
Felipe el sobrino del almacenero
Le llevaba masas y pasas de higo
Y nicasio el hijo del talabartero
Le hizo una cartera de piel de zorrino
Y la vez aquella que al dejar la escuela
De pura machona se luxó un tobillo
Recuerdo que el gringo la tomó en sus brazos
Y hasta la botica la llevó solito
Tampoco me olvido cuando estuvo grave el mono con tifus
Que fue de nenena la primer visita, que el enfermo tuvo de sus condiscípulos
Pero el tiempo pasan, las costumbres cambian
Los ambientes nuevos nos tornan distintos
E insensiblemente vamos olvidando, lo que ayer quisimos, lo que ayer quisimos
Regresó nenena de montevideo, en donde estuviera dos años y pico
Pero ésta nenena ya no es la muchacha, con quien penitencias y juegos partimos
Está tan cambiada que ayer por la calle, cruzó junto al gringo, cruzó junto al gringo
Y sólo por que éste le grito ¡nenena!!, airada le dijo, no sea atrevido
Está bien nenena que eso hubieras hecho, con cualquiera sabes, menos con el gringo
El mejor amigo que tuvimos todos, y el que más te quiso, el que más te quiso
Recuerda nenena que mañana puede
Hacer que tropieces,de nuevo el destino
Y quién sabe entonces, si mañana encuentras
Otra vez al gringo, que cargue contigo
Nenena
Nenena was een vriendin van ons allemaal
En wij waren allemaal haar vrienden
Sinds de blije tijden op school
Waar we strafwerk en spelletjes deelden
De vos gaf haar klappen
Met een andere jongen die ooit zei
Geen idee wat voor compliment, en de kreupele Araújo
Stal perziken voor haar samen met mij
Felipe, de neef van de winkelier
Bracht haar gebak en vijgen
En Nicasio, de zoon van de zadelmaker
Maakte een tas van stinkdierhuid voor haar
En die keer dat ze de school verliet
Verstuikte ze haar enkel van pure kracht
Ik herinner me dat de gringo haar in zijn armen nam
En zelfs naar de apotheek droeg hij haar alleen
Ik vergeet ook niet toen de aap ernstig ziek was met tyfus
Dat nenena de eerste bezoeker was, die de zieke had van zijn klasgenoten
Maar de tijd verstrijkt, gewoontes veranderen
Nieuwe omgevingen maken ons anders
En onbewust vergeten we, wat we gisteren wilden, wat we gisteren wilden
Nenena kwam terug uit Montevideo, waar ze meer dan twee jaar was
Maar deze nenena is niet meer het meisje, met wie we strafwerk en spelletjes deelden
Ze is zo veranderd dat ze gisteren op straat, langs de gringo liep, langs de gringo
En alleen omdat hij haar riep ¡nenena!!, zei ze boos, wees niet zo brutaal
Het is goed nenena dat je dat deed, met wie dan ook weet je, behalve met de gringo
De beste vriend die we allemaal hadden, en die het meest van je hield, die het meest van je hield
Vergeet niet nenena dat morgen kan
Je weer laten struikelen, het lot
En wie weet dan, als je morgen de gringo weer tegenkomt
Die weer met jou meeloopt.