Urok Samotnoœci
Leœny cieñ okrywa wszystko
Widzê jak mrok posuwa siê powoli
Niczym wolny taniec œmierci
Zamykam oczy
Czujê jak dotykaj¹ mnie spragnione d³onie
Och Nocy, kochanko ma zdradliwa
Czy Twe usta znów ch³odem smakowaæ bêd¹ ?
Czy znów porzucisz mnie, gdy zbudzi siê œwit ?
Niebo znów zaczyna chmurzyæ siê nade mn¹
Powoli rysuj¹c bia³e wzory
S³yszê jak piorunowy m³ot uderza gdzieœ w oddali
Krople - jak ³zy, jak magiczny py³...
A my otuleni p³aszczem prze¿ytych wspólnie chwil
Powiedz, dlaczego zaczynasz wiêziæ mnie
Gdy zbli¿a siê zmierzch, by odejœæ bez s³ów
Przychodzisz - nie wiem sk¹d !
Milczysz - mam tego doϾ !
Niech jêzory ognia, brata mego
Okryj¹ me cia³o wiêzione
Daj¹c mi poczuæ rozkosz samotnoœci
El Encanto de la Soledad
El frío abrazo del bosque lo cubre todo
Veo cómo la oscuridad avanza lentamente
Como una danza lenta de la muerte
Cierro los ojos
Siento cómo manos sedientas me tocan
Oh Noche, mi amor traicionero
¿Tus labios volverán a saber a frío?
¿Me abandonarás de nuevo cuando amanezca?
El cielo vuelve a nublarse sobre mí
Dibujando lentamente patrones blancos
Escucho cómo el martillo de los truenos golpea en la distancia
Gotas - como lágrimas, como polvo mágico...
Y nosotros envueltos en el manto de momentos compartidos
Dime, ¿por qué empiezas a atarme
Cuando cae la noche, para irte sin decir una palabra?
Vienes - ¡no sé de dónde!
Callas - ¡ya estoy harto!
Que las llamas del fuego, hermano mío
Cubran mi cuerpo atado
Haciéndome sentir el placer de la soledad
Escrita por: Nantur Aldaron