395px

O.P.A.

Heideroosjes

O.P.A.

Opa was tachtig, fysiek nog heel sterk
Ging elke zondag te voet van huis naar kerk
Dagen zat hij voor het raam, hij groette iedereen
Altijd kinderen over de vloer en mensen om hem heen

Maar op een dag besliste kleinzoon, opa was te oud
Kleinzoon kocht het huis en heeft 't toen verbouwd
Opa werd getransporteerd naar een bejaardenflat
Daar kreeg hij op dertien hoog een kamer met een bed

Aan verzorging had opa beslist geen gebrek
Drie maal daags een maaltijd en soms een kort gesprek
Maar opa miste zijn huisje, zijn raam, en zijn straat
De buurt waarin zijn leven ligt, daar waar zijn huisje staat

(REFREIN)
Maar opa is weggestopt, opgeruimd en neergedropt
Bedankt voor uw werk, u kunt nu gaan
Opa is geconserveerd en uit de maatschappij geweerd
Uw tijd is nu voorbij, u kunt nu gaan

Zo één keer per jaar komt kleinzoon nog eens langs
Eén kort bezoekje, het heeft altijd iets wrangs
Kleinzoon vertelt over de zaak, zijn vrouw, het huis
Dat huisje in die leuke buurt, dat was opa's thuis

Kleinzoon zegt "Opa, ik moest maar weer eens gaan"
De koffie nog niet op maar de plicht is toch gedaan
En opa denkt stilletjes, waaraan heb ik dit verdiend?
Diep bij opa binnen is het zijn hart dat heel hard grient

Opa is gestorven, hij kon het niet meer aan
Zijn hele leven hard gewerkt en toen moest hij gaan
Opa is langzaam vermoord en dat heeft een jaar geduurd
Maar kleinzoon is gelukkig in dat huisje in die leuke buurt...

O.P.A.

Opa tenía ochenta años, físicamente aún muy fuerte
Caminaba cada domingo de su casa a la iglesia
Pasaba los días frente a la ventana, saludaba a todos
Siempre había niños correteando y gente a su alrededor

Pero un día su nieto decidió que opa era demasiado mayor
Compró la casa y la renovó
Opa fue trasladado a un hogar de ancianos
Donde le dieron una habitación en el decimotercer piso con una cama

Opa definitivamente no carecía de cuidados
Tres comidas al día y a veces una breve conversación
Pero opa extrañaba su casa, su ventana y su calle
El barrio donde estaba su vida, donde se encontraba su hogar

(CORO)
Pero opa fue apartado, eliminado y abandonado
Gracias por su trabajo, ahora puede irse
Opa fue preservado y excluido de la sociedad
Su tiempo ha terminado, ahora puede irse

Una vez al año, el nieto pasa a visitarlo
Una breve visita, siempre con un toque amargo
El nieto habla sobre el trabajo, su esposa, la casa
Esa casita en ese encantador barrio, ese era el hogar de opa

El nieto dice 'Opa, creo que ya es hora de irme'
Aunque el café no esté terminado, el deber ya está cumplido
Y opa piensa en silencio, ¿qué hice para merecer esto?
En lo más profundo de opa, su corazón llora con fuerza

Opa falleció, ya no pudo más
Trabajó duro toda su vida y luego tuvo que partir
Opa fue lentamente asesinado y eso duró un año
Pero el nieto es feliz en esa casita en ese encantador barrio...

Escrita por: