Επιτέλους μόνη
Epitélous móni
Να κοιμάμαι μόνη
Na koimámai móni
Να ξυπνάω μόνη
Na xypnáo móni
Να μη νοιάζομαι πού γυρνάς
Na mi noiazomai poú gurnás
Επιτέλους μόνη
Epitélous móni
Σα βελούδο οι ώρες
Sa velúdo oi óres
Στέγνωσε τις μπόρες
Stégnose tis bóres
Η αγκαλιά της μοναξιάς
I agkalía tis monaxías
Δε θα αλλάξω εγώ
De tha alláxo egó
Ποτέ και για κανέναν
Poté kai gia kanénan
Και το ψέμα εγώ θα πάψω
Kai to pséma egó tha pápsō
Να το ανέχομαι
Na to anéchomai
Δε θα αλλάξω εγώ
De tha alláxo egó
Θα το κάνω αυτό για μένα
Tha to kánō aftó gia ména
Όταν θα ‘μαι στον καθρέφτη να μη ντρέπομαι
Ótan tha ‘mai ston kathréfti na mi ntrépomai
Όταν θα ‘μαι στον καθρέφτη να μη ντρέπομαι
Ótan tha ‘mai ston kathréfti na mi ntrépomai
Επιτέλους μόνη
Epitélous móni
Να ρωτάω μόνη
Na rotáo móni
Να απαντάω μόνη
Na apantáo móni
Να μη σκέφτομαι άλλο για δυο
Na mi skéftomai állo gia dýo
Επιτέλους μόνη
Epitélous móni
Να γελάω μόνη
Na geláo móni
Να πονάω μόνη
Na ponáo móni
Όλα μόνη μου να τα περνώ
Óla móni mou na ta pernó