Selig
Saelic, saelic sî diu wunne,
saelic sî des wunnebernden meien zît,
saelic sî der vogel singen,
saelic sî diu ouwe, saelic sî der walt!
man siht bluomen manicvalt
durch daz grüene gras ûf dringen,
mêr dann ich erdenken kunne.
tanzen springen suln die jungen widerstrît.
Saelic, saelic sî diu wunne,
saelic sî des wunnebernden meien zît,
saelic sî der vogel singen,
saelic sî diu ouwe, saelic sî der walt!
Wol dir, wol dir, wîbes güete!
wol dir, daz du saelic iemer müezest sîn!
wol dir, dû kanst trûren swachen,
swâ diu Minne ein sendez herze hât verwunt.
dîn vil rôsevarwer munt,
sô der lieplîch wolde lachen,
sam der rôse in touwen blütee
fröide machen kan dîn spilnder ougen schîn.
Saelic, saelic sî diu wunne,
saelic sî des wunnebernden meien zît,
saelic sî der vogel singen,
saelic sî diu ouwe, saelic sî der walt!
Frouwe frouwe, saelic frouwe,
herzen trût, ir sît mir liep für elliu wîp:
des ich selten hân genozzen:
dâ von ich niht mêre fürbaz singen wil.
ez dûht iuch vil gar ein spil.
iuch hât dicke mîn verdrozzen:
des ich mich vil trûric schouwe.
von beslozzen ist mir fröide und iuwer lîp.
Saelic, saelic sî diu wunne,
saelic sî des wunnebernden meien zît,
saelic sî der vogel singen,
saelic sî diu ouwe, saelic sî der walt!
Wâfen, wâfen über die Minne!
wâfen wil ich über si schrîen iemer mê.
ich was ir dâ her gebunden:
nû lât sie mich trûreclîche von ir gân.
sie hât übel an mir getân.
sie muoz einem andern wunden
herze muot und al die sinne.
wol befunden hân ich daz si tuot sô wê.
Gelukkig
Gelukkig, gelukkig is de vreugde,
gelukkig is de vreugdevolle lentetijd,
gelukkig is de vogel die zingt,
gelukkig is de oude, gelukkig is het woud!
men ziet bloemen in overvloed
door het groene gras heen bloeien,
meer dan ik me kan voorstellen.
dansend springen de jongeren tegen de weerstand.
Gelukkig, gelukkig is de vreugde,
gelukkig is de vreugdevolle lentetijd,
gelukkig is de vogel die zingt,
gelukkig is de oude, gelukkig is het woud!
Wel jou, wel jou, goede vrouw!
wel jou, dat je gelukkig altijd mag zijn!
wel jou, jij kunt zwakheid verdragen,
zoals de liefde een zender heeft die het hart verwondt.
jouw veelkleurige mond,
zo zou de lieflijke graag lachen,
zoals de roos in de touwen bloeit
kan vreugde brengen in de glans van jouw ogen.
Gelukkig, gelukkig is de vreugde,
gelukkig is de vreugdevolle lentetijd,
gelukkig is de vogel die zingt,
gelukkig is de oude, gelukkig is het woud!
Vrouw, vrouw, gelukkige vrouw,
harten zijn trouw, jullie zijn mij lief voor alle vrouwen:
dat ik zelden heb genoten:
daarover wil ik niet meer zingen.
het lijkt jullie een spel.
jullie hebben vaak mijn verdriet gezien:
daarom kijk ik met veel verdriet.
van gesloten is mij vreugde en jullie liefde.
Gelukkig, gelukkig is de vreugde,
gelukkig is de vreugdevolle lentetijd,
gelukkig is de vogel die zingt,
gelukkig is de oude, gelukkig is het woud!
Wonden, wonden over de liefde!
wonden wil ik over jullie schreeuwen altijd meer.
ik was daar aan jullie gebonden:
nu laat ze me treurig van haar gaan.
ze heeft me slecht gedaan.
ze moet een ander verwonden
hart, moed en al de zinnen.
wel heb ik gevonden dat ze zo'n pijn doet.