Vetrarbreytin
Eitt vesalavætti í vónloysi gekk her á jørð
Regnið var kalt og stigini tung
Armur drap hovur í tøgn
Tá stakkalastjørnan sást bleiktra á hválvinum hvít
Náttin var kvirr og landið var myrkt
Armur lyft andlit títt upp
Tá vón er úr eygsjón
Lagnur liggja eftir á
Okkum ævinleikin fá
Náttarhimin hylir mína trá
Lagnur liggja eftir á
Vetrarbreytin yvir agin blá
Okkum avinleikin fá
Náttarhimin hylir mína trá
Lagnur liggja eftir á
Vetrarbreytin blá
Stjørnufjøldin tíðarbrandi brá
Mannafjøldin fá
Stjørnufjøldin tíðarbrandi brá
Gravartøgnin grá
At avnokta gud tað fall mær í lut
Av summum var sagt at betur var tagt
Hildið tátt um tílíka tign, so lemjandi ein lygn
Tortrúgvin og vísindin vá
Um úti er kalt og málið er fjalt
Á myrkari nátt at falla í fátt
Missa vón er ikki eitt val, ið kemur uppá tal
Fornhetjan, ið brandinum brá
T. Oðy
Vetrarbreytin
Un desgraciado vagaba sin esperanza aquí en la tierra
La lluvia era fría y los escalones pesados
El brazo golpeó la cabeza en silencio
Cuando la estrella fugaz se vio pálida en la ballena blanca
La noche estaba inquieta y la tierra estaba oscura
El brazo levantó tu rostro
Cuando la esperanza está fuera de la vista
Las lágrimas quedan atrás
Nosotros obtenemos la eternidad
El cielo nocturno cubre mi fe
Las lágrimas quedan atrás
El cambio de invierno sobre el azul del océano
Nosotros obtenemos la eternidad
El cielo nocturno cubre mi fe
Las lágrimas quedan atrás
El cambio de invierno azul
La multitud de estrellas se desvaneció
La multitud de personas obtuvo
La multitud de estrellas se desvaneció
La oscuridad de la tumba
Despreciar a Dios me tocó en suerte
Algunos decían que era mejor así
Manteniendo la dignidad, tan dolorosa una mentira
La superstición y la ciencia se enfrentaron
Si afuera hace frío y la conversación es vacía
En una noche más oscura caer en la nada
Perder la esperanza no es una opción, que se discuta
La antigua sabiduría que las estrellas trajeron
T. Oðy