Marta
Son las cuatro y treinta, suena el reloj
Marta se levanta en su humilde pensión
Contempla su cama con amor
Porque su pequeño duerme en el rincón
Lleva varias noches sin dormir muy bien
Le falta el dinero, está duro chambear
Dos meses de renta, ya son casi tres
Es madre soltera y no puede pagar
Pero se arregla de prisa y se toma un café
Siente que su hijito se va a despertar
Sus ojos mojados procuran esconder
Odia que Pedrito la mire llorar
Lo abraza y le dice pórtate muy bien
La Guadalupana bien te cuidará
Él desmaya en llanto y, sin entender
Ve por la ventana que mamá se va
Marta cruza la ciudad en su afán por trabajar
Positiva piensa que hoy una casa va a limpiar
Pasa el día y no hay que hacer, entre llanto y soledad
Vuelve a casa igual que ayer, no trajo ni un solo rial
Se va pa' la tienda y le dice a don Juan
Ya pronto le pago, pero, por favor
Déjeme una leche y quinientos de pan
Porque con Pedrito no almorzamos hoy
Se va pa' la tienda y le dice a don Juan
Ya pronto le pago, pero, por favor
Déjeme una leche y quinientos de pan
Porque con Pedrito no almorzamos hoy
(Heredero)
Marta cruza la ciudad en su afán por trabajar
Positiva piensa que, hoy, una casa va a limpiar
Pasa el día y no hay que hacer, entre llanto y soledad
Vuelve a casa igual que ayer, no trajo ni un solo rial
Se va pa' la tienda y le dice a don Juan
Ya pronto le pago, pero, por favor
Déjeme una leche y quinientos de pan
Porque con Pedrito no almorzamos hoy
Se va pa' la tienda y le dice a don Juan
Ya pronto le pago, pero, por favor
Déjeme una leche y quinientos de pan
Porque con Pedrito no almorzamos hoy
Casi es media noche, marca el reloj
Marta llora y sufre en su humilde pensión
Marta
Het is vier uur dertig, de klok tikt
Marta staat op in haar bescheiden pension
Ze kijkt met liefde naar haar bed
Omdat haar kleintje in de hoek slaapt
Ze heeft al een paar nachten niet goed geslapen
Ze heeft geld tekort, het is zwaar werken
Twee maanden huur, het zijn er bijna drie
Ze is alleenstaande moeder en kan niet betalen
Maar ze maakt zich snel klaar en drinkt een koffie
Ze voelt dat haar zoontje gaat ontwaken
Haar ogen zijn vochtig, ze probeert te verbergen
Ze haat het dat Pedrito haar ziet huilen
Ze omarmt hem en zegt: gedraag je goed
De Guadalupana zal goed voor je zorgen
Hij huilt en begrijpt het niet
Kijkt door het raam en ziet dat mama weggaat
Marta steekt de stad over in haar drang om te werken
Positief denkt ze dat ze vandaag een huis gaat schoonmaken
De dag verstrijkt en er is niets te doen, tussen huilen en eenzaamheid
Ze komt thuis zoals gisteren, zonder een cent
Ze gaat naar de winkel en zegt tegen don Juan
Ik betaal je snel, maar alsjeblieft
Laat me een melk en vijfhonderd brood achter
Want met Pedrito hebben we vandaag niet geluncht
Ze gaat naar de winkel en zegt tegen don Juan
Ik betaal je snel, maar alsjeblieft
Laat me een melk en vijfhonderd brood achter
Want met Pedrito hebben we vandaag niet geluncht
(Herinnering)
Marta steekt de stad over in haar drang om te werken
Positief denkt ze dat, vandaag, ze een huis gaat schoonmaken
De dag verstrijkt en er is niets te doen, tussen huilen en eenzaamheid
Ze komt thuis zoals gisteren, zonder een cent
Ze gaat naar de winkel en zegt tegen don Juan
Ik betaal je snel, maar alsjeblieft
Laat me een melk en vijfhonderd brood achter
Want met Pedrito hebben we vandaag niet geluncht
Ze gaat naar de winkel en zegt tegen don Juan
Ik betaal je snel, maar alsjeblieft
Laat me een melk en vijfhonderd brood achter
Want met Pedrito hebben we vandaag niet geluncht
Het is bijna middernacht, de klok slaat
Marta huilt en lijdt in haar bescheiden pension