395px

Bajo la rosa blanca

Herrikoiak

Arrosa xuriaren azpian

Arrosa xuriaren azpian
anderea lokarturik
elurra bezain zuri
ekhia bezain ederrik
hirur kapitainek zeraukaten
gortez inguraturik.

Kapitainek joan ziren
beren zaldiak harturik
hartu zuten anderea
mantoz huntsa trozaturik
gero Pariserat eraman
zuten aitak jakin gaberik.

Parisen hostaliersak
bazuen salutatu
bazuen salutatu
berriak ere galdatu
bortxaz ala amodioz jina
zara anderea errazu.

Ez ez ene bihotza
arras bortxaz jina duzu
hirur kapitainek galeriatik
harturik jina nuzu.

Kapitainek hori entzunik
jiten dire andreagana
anderea afal zite
eztirik eta trankilik
hirur kapitain izanen tuzu
gaur zure zerbitzari.

Andereak hori entzunik
hila zuzun erori
kapitainek joan ziren
beren zaldiak harturik
nigar egiten zutelarik
andereari dolu eginik.

Handik hirur egunen buruan
andereak aitari
ohiu: ai aita
ni orai hemen niagozu
birjinitatearen naiz begiratu
hilaren egon nuzu.

Bajo la rosa blanca

Bajo la rosa blanca
la dama se desmayó
tan blanca como la nieve
tan hermosa como la luna
tres capitanes la rodeaban
cercados por el barro.

Los capitanes se fueron
tomando sus caballos
se llevaron a la dama
cortando su manto sucio
luego la llevaron a París
sin que su padre supiera.

En París los posaderos
la saludaron
la saludaron
también le pidieron noticias
ven con amor o con violencia
dime, dama, quién eres.

No, no, mi corazón
tú vienes con demasiada violencia
tres capitanes desde la galería
te han llevado con violencia.

Los capitanes escucharon eso
se dirigieron hacia la dama
la dama se despidió de la cena
sin ruido y tranquila
serás sirvienta de tres capitanes
hoy.

La dama escuchó eso
cayó muerta al suelo
capitanes se fueron
tomando sus caballos
llorando te dejaron
a la dama desmayada.

Tres días después
la dama al padre
dijo: oh padre
ahora estoy aquí
mira que soy virgen
has estado con la muerte.

Escrita por: