Agure zaharra
Agure zahar batek zion bere etxe aurrean
goizean goiz lantokira irteten nintzanean:
Ez al dek, gazte, ikusten gure etxola zein dan?
desegiten ez badugu, bertan galduko gera.
Baina guztiok batera
saiatu hura botatzera,
usteltzen hasita dago-ta,
laister eroriko da.
Hik bultza gogor hortikan,
ta bultza nik hemendikan,
ikusiko dek nola-nola
laister eroriko dan.
Baina denbora badoa, nekea zaigu hasi,
eskuak zartatu zaizkit, eta indarrak utzi.
Usteltzen badago ere, karga badu oraindik,
berriz arnasa hartzeko esaigun elkarrekin:
Baina guztiok batera saiatu hura botatzera...
Agure zaharra falta da gure etxe ondotik,
haize txar batek hartu ta eraman du hemendik.
Haur batzuk ikusten ditut eta inguraturik,
aitona zaharraren kanta nahi diet erakutsi:
Baina guztiok batera saiatu hura botatzera...
Oude man
Een oude man stond voor zijn huis
toen ik 's ochtends naar mijn werk ging:
Zie je niet, jongen, hoe mooi ons huisje is?
Als we het niet afbreken, raken we het kwijt.
Maar laten we het samen proberen
om het omver te duwen,
het begint al te rotten,
het zal snel vallen.
Jij duwt hard van daar,
en ik duw hier van deze kant,
je zult zien hoe het gaat,
het zal snel vallen.
Maar de tijd verstrijkt, we zijn moe,
mijn handen zijn verdoofd, en ik heb geen kracht meer.
Ook al vergaat het, het heeft nog steeds gewicht,
laten we samen weer ademhalen:
Maar laten we het samen proberen om het omver te duwen...
De oude man ontbreekt hier naast ons huis,
een slechte wind heeft hem meegenomen.
Ik zie een paar kinderen en ze zijn om hem heen,
ik wil ze het lied van de oude man leren:
Maar laten we het samen proberen om het omver te duwen...