395px
Furra, furra
Furra, furra, fandangoa,
hortxe duzu fandangoa
geure gustukoa.
Gaur goizean jeiki naiz
suerte onean,
tanke bat topatu dut
neure kafesnean;
ez dakit zer daukagun
bake ala gerra
bainan nik badaezpadan
egin dut puzkerra.
Zerbait egitekotan
zuzen eta artez
zorri bat garbitu dut
ur pistola batez,
orain galdurik nago
beldurrez beteta
muniziorik gabe
gelditu naiz eta.
Neure arma bakarra
dut akordeoia,
hauspoari eraginez
dirudi leoia;
eskua jaten badit
on egin dezaion
Cervantsei holakorik
gertatu zitzaion.
Eta orain banoa
berriro ohera,
bila ez badatozkit
lolo egitera;
bihar ikusiko da
zer dagoen berri,
jakintsuenak ere
ezin du igerri.
Furra, furra
Furra, furra, fandangoa,
ahí tienes el fandango
nuestro favorito.
Esta mañana me levanté
con suerte,
encontré un tanque
en mi cafetería;
no sé qué tenemos
paz o guerra
pero si me provocan
hago un desastre.
Al hacer algo
correcto y con arte
limpié un desastre
con mi pistola de agua,
ahora estoy perdido
lleno de miedo
sin munición
me he detenido.
Mi única arma
es el acordeón,
parece que al corazón
le da un vuelco;
si lo toca bien
puede hacer que
a Cervantes le pasara
algo así.
Y ahora me voy
de nuevo a la cama,
si no me encuentras
haciendo el tonto;
mañana se verá
qué hay de nuevo,
incluso los sabios
no pueden escapar.
Escrita por: