Gora ta gora beti
Gora ta gora beti,
haik gora Lapurdi!
Euskerak bizi gaitu
eta bizi bedi.
Gorantza doa agudo kapitala
eta Lapurdi beti dago apala,
aldrebesturik dago mundu zitala,
konformatzen ez bagara
ze pekatu mortala!
Gurea ez da bizi-modu normala
lurra lantzeko haitzurra eta pala,
lanaren truke kobratzen erreala.
Benetan da miserable
euskaldunon jornala.
Munduan ezin bizi daiteke hala,
merkatuetan dena gora doala,
etxera eta zopa guztiz argala,
kriseiluen oiloa
ez da postre formala.
Obrero eta nekazari leiala,
zuena ez da errenta liberala.
Diru zikinak putre motzak bezala
botatzen dizu gainera
hortxe bere itzala.
Jabeek dute kontzientzi zabala,
kaskatu dute gure lurren azala,
baina Lapurdi ez da hain zerbitzala;
burruka garbian dago
hori da printzipala.
Siempre arriba y arriba
Siempre arriba y arriba,
¡arriba Lapurdi!
El euskera nos hace vivir
y debe seguir viviendo.
La capital aguda va hacia arriba
y Lapurdi siempre está abajo,
el mundo citado está revuelto,
si no nos conformamos
¡qué pecado mortal!
El nuestro no es un modo de vida normal
la tierra se trabaja con azada y pala,
se cobra por el trabajo real.
Realmente es miserable
el periódico de los vascos.
En el mundo no se puede vivir así,
todo sube en los mercados,
la casa y la sopa completamente claras,
el aceite de las crisis
no es un postre formal.
Obrero y campesino leal,
lo tuyo no es un ingreso liberal.
El dinero sucio como pequeñas podredumbres
te lo echan encima
ahí está su sombra.
Los dueños tienen una conciencia amplia,
han pisoteado la piel de nuestra tierra,
pero Lapurdi no es tan servicial;
la pelea está limpia
esa es la principal.