Wodolanki
Czy jesteśmy przyjaciółkami?
Nie wiem
Ciągle jeszcze jemy sól
Z dużej brązowej beczki
Zjadłyśmy dopiero pół
Pamiętam jak nieoczekiwanie
Przy drugim kilogramie
Wykrzywiając twarz okrutnie
Powiedziała:
Ja spałam z twoim mężem
I gdybym tylko chciała
Znowu byłby mój
Więcej zniosę
Jeszcze bardziej nieoczekiwanie
Przy dwunastym kilogramie
Pomarszczona jak chusteczka
Papierowa, higieniczna
Powiedziała:
Chcę mieć wszystko
To co twoje
Od rodziny aż po stroje
Więcej zniosę
Wodolanki
¿Somos amigos?
No sé
Todavía estamos comiendo sal
De un gran barril marrón
Apenas hemos empezado
Recuerdo cómo inesperadamente
En el segundo kilo
Torciendo cruelmente la cara
Dijo:
Dormí con tu marido
Y si quisiera
Sería mío de nuevo
Aguanta más
Aún más inesperadamente
En el duodécimo kilo
Arrugada como un pañuelo
De papel, higiénica
Dijo:
Quiero tenerlo todo
Lo tuyo
Desde la familia hasta la ropa
Aguanta más