Dice
目の前にあるすべてのものが化け物に見える
Me no mae ni aru subete no mono ga bakemono ni mieru
揺るぎない時間の重さ
Yurugi nai jikan no omosato
過去の亡霊に追われる
Kako no bourei ni owareru
鎖散りゆくまま
Kusari chiri-yuku mama
押し流されて飲み込まれていく
Oshi nagasarete nomi komarete yuku
意識のパイプは叩かれたままで十字を切れ
Ishiki no pipe wa tatareta mama de ju-ji o kire
君の思い通りの花を咲かせよう
Kimi no omoi touri no hana o sakase you
虫に取られ枯れる前に
Mushi ni torare kareru mae ni
いつしか蕾は花となり
Itsushi-ka tsubomi wa hana to nari
理想を吐き出す君に語るだろう
Risou o hakidasu kimi ni kataru darou
その腕の中持ってる夢抱えて
Sono ude no naka motteru yume kakaete
視界ゼロの海に出よう
Shikai zero no umi ni deyou
見るものすべてが変わり果てたならば
Miru mono subete ga kawari hateta naraba
花を抱いて眠ればいい
Hana o daite nemureba ii
手を伸ばせば振り払われて焦げ焦げに消える
Te o no baseba furi harawarete koge koge ni kieru
儚さの代償無駄に使い貸され流すリビドー
Hakanasa no daishou muda ni tsukai kasare nagasu ribido
痛みも学が故に認識する存在の意味を
Itami mo gaku ga yue ninshiki-suru sonzai no imi o
教えてくれと嘯く鏡の中の己
Oshiete-kure to sugari sakebu kagami no naka no onore
君の中渇いた花に水をやろう
Kimi no naka kawaita hana ni mizu o yarou
もしもその身果てぬあらば
Moshi mo sono mi hatenu ara
先乱れるのか口果ててるのか
Saki midareruno ka kuchi hateteru no ka
二つに一つのダイス
Futatsu ni hitotsu no dice
君の思い通りの花を咲かせよう
Kimi no omoi touri no hana o saka se you
虫に取られ枯れる前に
Mushiri torare kareru mae ni
いつしか蕾は花となり
Itsushi-ka tsubomi wa hana to nari
昨日を吐き出し君に話すだろう
Kinou o hakidashi kimi ni hanasu darou
Once and for all, dice away
Once and for all, dice away
Up to you
Up to you
Dobbelsteen
Voor mijn ogen lijkt alles een monster te zijn
De onwrikbare zwaarte van de tijd
Gejaagd door de geesten van het verleden
Ketens die langzaam uiteenvallen
Meegesleurd en ingeslikt
De pijp van het bewustzijn blijft geslagen, maak het kruis
Laten we de bloemen laten bloeien zoals jij wilt
Voordat ze door insecten worden aangetast en verwelken
Op een dag zal de knop een bloem worden
En zal het jou vertellen wat je idealen zijn
In jouw armen houd je de dromen vast
Laten we de zee in gaan waar het zicht nul is
Als alles wat je ziet totaal veranderd is
Kun je gewoon met de bloemen in slaap vallen
Als ik mijn hand uitsteek, word ik afgeschud en verbrand
De prijs van vergankelijkheid, nutteloos verbruikt, de libido dat stroomt
Pijn is ook kennis, daarom begrijp ik de betekenis van bestaan
Zeg me alsjeblieft, roept de spiegel naar mijn zelf
Laten we de dorre bloemen in jou water geven
Als jouw lichaam niet ten einde komt
Is het dan de chaos die begint of de mond die sluit?
Twee keuzes, één dobbelsteen
Laten we de bloemen laten bloeien zoals jij wilt
Voordat ze door insecten worden aangetast en verwelken
Op een dag zal de knop een bloem worden
En zal het gisteren uitspugen en met jou praten
Eens en voor altijd, dobbel weg
Aan jou de keuze