Ilse
Ein reines unschuldsvolles kind
Als ich zum ersten mal erfahren
Wie süß der liebe freuden sind
Er nahm mich um den leib und lachte
Und flüsterte: oh welch ein glück
Und dabei wog er sachte, sachte
Den kopf mir auf das pfühl zurück
Seit jenem tag lieb ich sie alle
Des lebens schönster lenz ist mein
Und wenn ich keinem mehr gefalle
Dann will ich gern begraben sein
Ilse
Een puur onschuldig kind
Toen ik voor het eerst ontdekte
Hoe zoet de vreugden van de liefde zijn
Hij nam me in zijn armen en lachte
En fluisterde: oh wat een geluk
En terwijl hij zachtjes, zachtjes
Mijn hoofd op het kussen teruglegde
Sinds die dag hou ik van hen allemaal
De mooiste lente van het leven is van mij
En als ik niemand meer bevalt
Dan wil ik graag begraven zijn