Primavera
Olhe em meu coração
Olha minha alma
Verás que em mim ficou
A dor de uma prova
Na primavera
Andei no seu jardim
Mas é inverno e eu não consigo te sentir
Diz ó minha alma diz ao Senhor
Fale pra Deus a minha dor
Estou de joelhos nos escabelos dos seus pés
Se eu falasse
Como poeta
Eu falaria das poesias da dor
Pois é tão grande
O que sinto em mim
Deus quero tanto andar de novo nos teus jardins
Diz ó minha alma diz ao Senhor
Fale pra Deus a minha dor
Estou de joelhos nos escabelos dos seus pés
Diz ó minha alma diz ao Senhor
Fale pra Deus a minha dor
Estou de joelhos no escabelo dos seus pés
Desse inverno eu vou me abrigar
A primavera está pra chegar
Não vou desistir, não vou desistir
Eu vou resistir a essa dor
Diz ó minha alma diz ao Senhor
Fale pra Deus a minha dor
Estou de joelhos no escabelo dos seus pés
Lente
Kijk in mijn hart
Kijk naar mijn ziel
Je zult zien dat in mij
De pijn van een proef bleef
In de lente
Wandelde ik in jouw tuin
Maar het is winter en ik kan je niet voelen
Zeg, oh mijn ziel, zeg het de Heer
Vertel God over mijn pijn
Ik ben op mijn knieën bij jouw voeten
Als ik sprak
Als een dichter
Zou ik spreken over de poëzie van de pijn
Want het is zo groot
Wat ik in mij voel
God, ik wil zo graag weer in jouw tuinen wandelen
Zeg, oh mijn ziel, zeg het de Heer
Vertel God over mijn pijn
Ik ben op mijn knieën bij jouw voeten
Zeg, oh mijn ziel, zeg het de Heer
Vertel God over mijn pijn
Ik ben op mijn knieën bij jouw voeten
Van deze winter ga ik me verstoppen
De lente staat op het punt te komen
Ik ga niet opgeven, ik ga niet opgeven
Ik zal deze pijn weerstaan
Zeg, oh mijn ziel, zeg het de Heer
Vertel God over mijn pijn
Ik ben op mijn knieën bij jouw voeten