Hino de Marabá - PA
I
Deslumbrante é o marulhar do Tocantins
No soberbo e majestoso curso de beleza
Que as vistas cobiçosas do mundo desconhecem
Pois Deus o fez assim disfarçado em singeleza.
(Refrão)
És cidade relicária graciosa
Imponente na história que palpita
Nos corações de teus filhos
Que cantam sem cessar
Marabá! Marabá! Terra Bendita.
II
Deu-nos berço de bonança e de alegria
Por ter vivido aqui os nossos velhos ancestrais
Deu enfim ao seu povo a terra hospitaleira
Com os lauréis da glória - os vastos castanhais
III
Como precioso presente imerso ao leito
Várias blendas como prêmio deu a natureza
Deu-lhe o Ouro, o Cristal, em profusão o Diamante
Na mais pura e vicejante seara de riqueza.
Hymne van Marabá - PA
I
Verbluffend is het ruisen van de Tocantins
In de schitterende en majestueuze stroom van schoonheid
Die de verlangende blikken van de wereld niet kent
Want God maakte het zo, vermomd in eenvoud.
(Refrão)
Jij bent een gracieuze stad van erfgoed
Imposant in de geschiedenis die klopt
In de harten van jouw kinderen
Die onophoudelijk zingen
Marabá! Marabá! Gezegende Aarde.
II
Gaf ons een wieg van rust en vreugde
Omdat onze oude voorouders hier hebben geleefd
Gaf uiteindelijk aan zijn volk het gastvrije land
Met de lauweren van glorie - de uitgestrekte kastanjebossen.
III
Als een kostbaar geschenk ondergedompeld in de bedding
Verschillende schatten als beloning gaf de natuur
Gaf je Goud, Kristal, in overvloed Diamant
In het puurste en glanzendste veld van rijkdom.