Rita
Conocimos a la reina de la ginebra
ella estaba en un bar de carretera.
Creo que su nombre es Rita,
no me acuerdo muy bien
sólo se que no la volvimos a ver...
Intentó llevarme arriba
por las escaleras tuvo que engancharse
al cuello mi borrachera...
Estuvimos celebrando algo,
no me preguntes qué...
sólo sé que no podía estar de pie...
Y arriba...
una cama de madera y un colchón debajo
una escupidera y el calor...
empapando toda la cama de sudor...
Por la mañana desperté...
con una resaca del tres
algo confuso y pegajoso me duché.
Ella ya no estaba
pero dejó algunas rosas...
en una botella vacía de M. G...
Porque Rita Rita es la reina de la ginebra...
Te mira con una cierta tristeza...
Y seguro que no la volveré a ver...
No, no, no...
Rita!...
Rita
We ontmoetten de koningin van de gin
ze was in een wegrestaurant.
Ik geloof dat haar naam Rita is,
ik weet het niet meer zo goed
alleen dat we haar nooit meer zagen...
Ze probeerde me naar boven te krijgen
langs de trap moest ze zich
aan mijn dronkenschap vastklampen...
We vierden iets,
vraag me niet wat...
ik weet alleen dat ik niet kon staan...
En boven...
een houten bed en een matras eronder
een spuugbak en de hitte...
doorweekt het hele bed van zweet...
's Ochtends werd ik wakker...
met een kater van hier tot Tokio
iets verward en plakkerig nam ik een douche.
Zij was er niet meer
maar ze liet wat rozen achter...
in een lege fles van M. G...
Want Rita, Rita is de koningin van de gin...
ze kijkt je aan met een zekere droefheid...
en ik weet zeker dat ik haar nooit meer zal zien...
Nee, nee, nee...
Rita!...