Farol
Un arrabal con casas
que reflejan su dolor de lata...
Un arrabal humano
con leyendas que se cantan como tangos...
Y allá un reloj que lejos da
las dos de la mañana...
Un arrabal obrero,
una esquina de recuerdos y un farol...
Farol,
las cosas que ahora se ven...
Farol ya no es lo mismo que ayer...
La sombra,
hoy se escapa a tu mirada,
y me deja más tristona
la mitad de mi cortada.
Tu luz,
con el tango en el bolsillo
fue perdiendo luz y brillo
y es una cruz...
Allí conversa el cielo
con los sueños de un millón de obreros..
Allí murmura el viento
los poemas populares de Carriego,
y cuando allá a lo lejos dan
las dos de la mañana,
el arrabal parece
que se duerme repitiéndole al farol...
Verlichting
Een wijk met huizen
die hun pijn van blik reflecteren...
Een menselijke wijk
met legendes die gezongen worden als tango's...
En daar een klok die ver weg
twee uur 's nachts slaat...
Een arbeiderswijk,
een hoek vol herinneringen en een lantaarn...
Lantaarn,
de dingen die je nu ziet...
Lantaarn is niet meer hetzelfde als gisteren...
De schaduw,
ontsnapt vandaag aan je blik,
en laat me nog treuriger
de helft van mijn snede.
Jouw licht,
met de tango in de zak
verloor zijn glans en glorie
en is een kruis...
Daar praat de lucht
met de dromen van een miljoen arbeiders...
Daar fluistert de wind
de populaire gedichten van Carriego,
en wanneer daar in de verte
de klok twee uur slaat,
lijkt de wijk
in slaap te vallen terwijl hij de lantaarn herhaalt...
Escrita por: Homero Expósito / Virgilio Exposito