Flor de Lino
Deshojaba noches esperando en vano que le diera un beso
Pero yo soñaba con el beso grande de la tierra en celo
Flor de Lino
Qué raro destino
Truncaba un camino
De linos en flor
Deshojaba noches
Cuando la esperaba por aquel sendero
Lleno de esperanza
Como los muchachos con un traje nuevo
¡Cuántas cosas que se fueron
¡Y hoy regresan siempre por la siempre noche de mi soledad!
Yo la vi florecer como el lino
De un campo argentino maduro de Sol
¡Si la hubiera llegado a entender
¡Ya tendría en mi rancho el amor!
Yo la vi florecer, pero un día
¡Mandinga la huella que me la llevó!
Flor de Lino se fue
Y hoy que el campo está en flor
¡Amalhaya! Me falta su amor
Hay una tranquera
Por donde el recuerdo
Vuelve a la querencia
Que el remordimiento
De no haberla amado
Siempre deja abierta
Flor de Lino
Te veo en la estrella
Que alumbra la huella
De mi soledad
Deshojaba noches
Cuando me esperaba como yo la espero
Lleno de esperanzas
Como un gaucho pobre cuando llega al pueblo
Flor de ausencia, tu recuerdo
Me persigue siempre por la siempre noche de mi soledad
Yo la vi florecer como el lino
De un campo argentino maduro de Sol
¡Si la hubiera llegado a entender
¡Ya tendría en mi rancho el amor!
Yo la vi florecer, pero un día
¡Mandinga la huella que me la llevó!
Flor de Lino se fue
Y hoy que el campo está en flor
¡Amalhaya! Me falta su amor
Lijnbloem
Ik plukte nachten, wachtend tevergeefs op een kus van haar
Maar ik droomde van de grote kus van de aarde in hitte
Lijnbloem
Wat een vreemde bestemming
Verbrak een pad
Van bloeiende linnen
Ik plukte nachten
Toen ik haar daar op het pad verwachtte
Vol hoop
Zoals jongens in een nieuw pak
Hoeveel dingen zijn er verloren
En vandaag keren ze altijd terug in de eeuwige nacht van mijn eenzaamheid!
Ik zag haar bloeien als het linnen
Van een Argentijns veld, rijp in de zon
Als ik haar maar had kunnen begrijpen
Had ik de liefde al in mijn huis!
Ik zag haar bloeien, maar op een dag
Verdween ze, de duivel nam haar mee!
Lijnbloem is weg
En vandaag, nu het veld in bloei staat
Verdomme! Mis ik haar liefde
Er is een hek
Waarlangs de herinnering
Terugkeert naar de plek
Die het geweten
Van niet van haar houden
Altijd open laat
Lijnbloem
Ik zie je in de ster
Die het pad verlicht
Van mijn eenzaamheid
Ik plukte nachten
Toen ze op me wachtte zoals ik op haar wacht
Vol hoop
Zoals een arme gaucho als hij in het dorp aankomt
Bloem van afwezigheid, je herinnering
Volgt me altijd in de eeuwige nacht van mijn eenzaamheid
Ik zag haar bloeien als het linnen
Van een Argentijns veld, rijp in de zon
Als ik haar maar had kunnen begrijpen
Had ik de liefde al in mijn huis!
Ik zag haar bloeien, maar op een dag
Verdween ze, de duivel nam haar mee!
Lijnbloem is weg
En vandaag, nu het veld in bloei staat
Verdomme! Mis ik haar liefde