Tristezas de la calle Corrientes
Calle
como valle
de monedas para el pan...
Río
sin desvío
donde sufre la ciudad...
¡Qué triste palidez tienen tus luces!
¡Tus letreros sueñan cruces!
¡Tus afiches carcajadas de cartón!
Risa
que precisa
la confianza del alcohol.
Llantos
hechos cantos
pa' vendernos un amor.
Mercado de las tristes alegrías...
¡Cambalache de caricias
donde cuelgan la ilusión!
Triste. ¡Si
por ser nuestra!
Triste. ¡Si,
porque sueñas!
Tu alegría es tristeza
y el dolor de la espera
te atraviesa...
¡Y con pálida luz
vivís llorando tus tristezas!
Triste. ¡Si,
por ser nuestra!
Triste. ¡Si,
por tu cruz!
Vagos
con halagos
de bohemia mundanal.
Pobres,
sin más cobres
que el anhelo de triunfar,
ablandan el camino de la espera
con la sangre toda llena
de cortados, en la mesa de algún bar.
Calle
como valle
de monedas para el pan...
Río
sin desvío
donde sufre la ciudad...
Los hombres te vendieron como a Cristo
y el puñal del obelisco
te desangra sin cesar.
Verdriet van de Corrientesstraat
Straat
als een vallei
van munten voor het brood...
Rivier
zonder omweg
waar de stad lijdt...
Wat een treurige bleekheid hebben jouw lichten!
Jouw borden dromen van kruisen!
Jouw affiches zijn kartonnen lachsalvo's!
Lach
die nodig is
voor het vertrouwen in de drank.
Huilen
veranderd in gezang
om ons een liefde te verkopen.
Markt van de treurige vreugden...
Wisselkantoor van strelingen
waar de illusie hangt!
Treurig. Ja,
omdat het van ons is!
Treurig. Ja,
omdat je droomt!
Jouw vreugde is verdriet
en de pijn van het wachten
doorboort je...
En met een bleke gloed
leef je huilend om je verdriet!
Treurig. Ja,
omdat het van ons is!
Treurig. Ja,
omdat je kruis!
Zwerver
met complimenten
van wereldse bohemien.
Arm,
zonder meer centen
dan de hunkering naar succes,
verzachten ze de weg van het wachten
met bloed dat vol is
van sneden, aan de tafel van een bar.
Straat
als een vallei
van munten voor het brood...
Rivier
zonder omweg
waar de stad lijdt...
De mannen verkochten je zoals Christus
en de dolk van de obelisk
bloedt je onophoudelijk uit.