Barrio de Tango
Un pedazo de barrio, allá en Pompeya
Durmiéndose al costado del terraplén
Un farol balanceando en la barrera
Y el misterio de adiós que siembra el tren
Un ladrido de perros a la Luna
El amor escondido en un portón
Y los sapos redoblando en la laguna
Y a lo lejos la voz del bandoneón
Barrio de tango, Luna y misterio
Calles lejanas, ¡cómo estarán!
Viejos amigos que hoy ni recuerdo
¡Qué se habrán hecho, dónde andarán!
Barrio de tango, qué fue de aquella
Juana, la rubia, que tanto amé
Sabrá que sufro, pensando en ella
Desde la tarde que la dejé
Barrio de tango, Luna y misterio
Desde el recuerdo te vuelvo a ver
Un coro de silbidos allá en la esquina
El codillo llenando el almacén
Y el dramón de la pálida vecina
Que ya nunca salió a mirar el tren
Así evoco tus noches, barrio 'e tango
Con las chatas entrando al corralón
Y la Luna chapaleando sobre el fango
Y a lo lejos la voz del bandoneón
Barrio de tango, Luna y misterio
Calles lejanas, ¡cómo estarán!
Viejos amigos que hoy ni recuerdo
¡Qué se habrán hecho, dónde andarán!
Barrio de tango, qué fue de aquella
Juana, la rubia, que tanto amé
Sabrá que sufro, pensando en ella
Desde la tarde que la dejé
Barrio de tango, Luna y misterio
Desde el recuerdo te vuelvo a ver
Tango Buurt
Een stukje buurt, daar in Pompeya
In slaap vallend naast de dijk
Een lantaarn die wiegt bij de barrière
En het mysterie van afscheid dat de trein zaait
Een blaf van honden naar de maan
De liefde verstopt achter een poort
En de kikkers die roffelen in de vijver
En in de verte de stem van de bandoneon
Tango buurt, maan en mysterie
Verre straten, hoe zou het zijn!
Oude vrienden die ik nu niet meer herinner
Wat is er van hen geworden, waar zouden ze zijn!
Tango buurt, wat is er van die
Juana, de blonde, die ik zo liefhad
Zou ze weten dat ik lijd, denkend aan haar
Sinds die middag dat ik haar verliet
Tango buurt, maan en mysterie
Vanuit de herinnering zie ik je weer
Een koor van fluiten daar op de hoek
De schoudervulling vult de winkel
En het drama van de bleke buurvrouw
Die nooit meer naar de trein kwam kijken
Zo roep ik je nachten op, tango buurt
Met de karren die de binnenplaats binnenkomen
En de maan die door de modder spat
En in de verte de stem van de bandoneon
Tango buurt, maan en mysterie
Verre straten, hoe zou het zijn!
Oude vrienden die ik nu niet meer herinner
Wat is er van hen geworden, waar zouden ze zijn!
Tango buurt, wat is er van die
Juana, de blonde, die ik zo liefhad
Zou ze weten dat ik lijd, denkend aan haar
Sinds die middag dat ik haar verliet
Tango buurt, maan en mysterie
Vanuit de herinnering zie ik je weer
Escrita por: Aníbal Troilo / Homero Manzi