Fuimos
Fui como una lluvia de cenizas y fatigas
En las horas resignadas de tu vida
Gota de vinagre derramada
Fatalmente derramada, sobre todas tus heridas
Fuiste por mi culpa golondrina entre la nieve
Rosa marchitada por la nube que no llueve
Fuimos la esperanza que no llega, que no alcanza
Que no puede vislumbrar su tarde mansa
Fuimos el viajero que no implora, que no reza
Que no llora, que se echó a morir
¡Vete!
¿No comprendes que te estás matando?
¿No comprendes que te estoy llamando?
¡Vete!
No me beses que te estoy llorando
¡Y quisiera no llorarte más!
¿No ves?
Es mejor que mi dolor
Quede tirado con tu amor
Librado de mi amor final
¡Vete!
¿No comprendes que te estoy salvando?
¿No comprendes que te estoy amando?
¡No me sigas, ni me llames, ni me beses
Ni me llores, ni me quieras más!
Fuimos abrazados a la angustia de un presagio
Por la noche de un camino sin salidas
Pálidos despojos de un naufragio
Sacudidos por las olas del amor y de la vida
Fuimos empujados en un viento desolado
Sombras de una sombra que tornaba del pasado
Fuimos la esperanza que no llega, que no alcanza
Que no puede vislumbrar su tarde mansa
Fuimos el viajero que no implora, que no reza
Que no llora, que se echó a morir
¡Vete!
¿No comprendes que te estás matando?
¿No comprendes que te estoy llamando?
¡Vete!
No me beses que te estoy llorando
¡Y quisiera no llorarte más!
¿No ves?
Es mejor que mi dolor
Quede tirado con tu amor
Librado de mi amor final
¡Vete!
¿No comprendes que te estoy salvando?
¿No comprendes que te estoy amando?
¡No me sigas, ni me llames, ni me beses
Ni me llores, ni me quieras más!
Wij Waren
Ik was als een regen van as en vermoeidheid
In de resignatie van jouw leven
Druppel azijn die is gemorst
Fatale morsing, over al jouw wonden
Jij was door mijn schuld een zwaluw in de sneeuw
Een verwelkte roos door de wolk die niet regent
Wij waren de hoop die niet komt, die niet bereikt
Die niet kan zien zijn rustige avond
Wij waren de reiziger die niet smeekt, die niet bidt
Die niet huilt, die zich neerlegde om te sterven
Ga weg!
Begrijp je niet dat je jezelf aan het doden bent?
Begrijp je niet dat ik je aan het roepen ben?
Ga weg!
Kus me niet, want ik ben aan het huilen
En ik zou willen dat ik niet meer om je huilde!
Zie je niet?
Het is beter dat mijn pijn
Blijft liggen met jouw liefde
Bevrijd van mijn laatste liefde
Ga weg!
Begrijp je niet dat ik je aan het redden ben?
Begrijp je niet dat ik van je hou?
Volg me niet, bel me niet, kus me niet
Huil me niet, wil me niet meer!
Wij waren omarmd door de angst van een voorteken
Door de nacht van een weg zonder uitgangen
Bleke resten van een schipbreuk
Geschud door de golven van de liefde en het leven
Wij werden geduwd door een verlaten wind
Schaduwen van een schaduw die terugkeerde uit het verleden
Wij waren de hoop die niet komt, die niet bereikt
Die niet kan zien zijn rustige avond
Wij waren de reiziger die niet smeekt, die niet bidt
Die niet huilt, die zich neerlegde om te sterven
Ga weg!
Begrijp je niet dat je jezelf aan het doden bent?
Begrijp je niet dat ik je aan het roepen ben?
Ga weg!
Kus me niet, want ik ben aan het huilen
En ik zou willen dat ik niet meer om je huilde!
Zie je niet?
Het is beter dat mijn pijn
Blijft liggen met jouw liefde
Bevrijd van mijn laatste liefde
Ga weg!
Begrijp je niet dat ik je aan het redden ben?
Begrijp je niet dat ik van je hou?
Volg me niet, bel me niet, kus me niet
Huil me niet, wil me niet meer!