Malena
Malena canta el tango como ninguna
Y en cada verso pone su corazón
A yuyo del suburbio su voz perfuma
Malena tiene pena de bandoneón
Tal vez allá en la infancia su voz de alondra
Tomó ese tono oscuro de callejón
O acaso aquel romance que solo nombra
Cuando se pone triste con el alcohol
Malena canta el tango con voz de sombra
Malena tiene pena de bandoneón
Tu canción
Tiene el frío del último encuentro
Tu canción
Se hace amarga en la sal del recuerdo
Yo no sé
Si tu voz es la flor de una pena
Solo sé que al rumor de tus tangos, Malena
Te siento más buena
Más buena que yo
Tus ojos son oscuros como el olvido
Tus labios apretados como el rencor
Tus manos dos palomas que sienten frío
Tus venas tienen sangre de bandoneón
Tus tangos son criaturas abandonadas
Que cruzan sobre el barro del callejón
Cuando todas las puertas están cerradas
Y ladran los fantasmas de la canción
Malena canta el tango con voz quebrada
Malena tiene pena de bandoneón
Malena
Malena zingt de tango als geen ander
En in elk vers legt ze haar hart
Met de geur van de voorstad, haar stem zoet
Malena heeft de pijn van de bandoneón
Misschien in haar kindertijd, haar lerares
Nam ze die donkere toon van de steeg
Of misschien die romance die ze alleen noemt
Als ze verdrietig wordt door de drank
Malena zingt de tango met een schaduwstem
Malena heeft de pijn van de bandoneón
Jouw lied
Heeft de kou van de laatste ontmoeting
Jouw lied
Wordt bitter in het zout van de herinnering
Ik weet niet
Of jouw stem de bloem van een verdriet is
Ik weet alleen dat bij het geluid van jouw tango's, Malena
Ik je beter voel
Beter dan ik
Jouw ogen zijn donker als de vergetelheid
Jouw lippen strak als wrok
Jouw handen zijn twee duiven die kou voelen
Jouw aderen hebben bloed van de bandoneón
Jouw tango's zijn verlaten wezens
Die over de modder van de steeg kruisen
Wanneer alle deuren gesloten zijn
En de spoken van het lied blaffen
Malena zingt de tango met een gebroken stem
Malena heeft de pijn van de bandoneón
Escrita por: Homero Manzi / Lucio Demare.