395px

Kruidenberg

Homero Manzi

Monte criollo

Cuarenta cartones pintados
con palos de ensueño, de engaño y amor.
La vida es un mazo marcado,
baraja los naipes la mano de Dios.
Las malas que embosca la dicha
se dieron en juego tras cada ilusión,
y así fue robándome fichas
la carta negada de tu corazón.

¡Hagan juego!
Monte criollo que en tu emboque
tu ternura palpité.
¡Hagan juego!
Me mandé mi resto en cope
y después de los tres toques
con tu olvido me topé.

Perdí los primeros convites
parando en carpetas de suerte y verdad.
Y luego, buscando desquite,
cien contras seguidas me dio tu maldad.
Me ofrece la espada su filo,
rencores del basto te quieren vengar.
Hoy juego mi trampa tranquilo
y entre oros y copas te habré de olvidar.

Kruidenberg

Veertig geschilderde dozen
met dromen, bedrog en liefde.
Het leven is een gemanipuleerd spel,
de hand van God schudt de kaarten.
De tegenslagen die het geluk verbergt
kwamen in het spel achter elke illusie,
en zo stal het mijn fiches
het geweigerde kaartje van jouw hart.

Laat het spel beginnen!
Kruidenberg, dat in jouw schaduw
ik je tederheid voel.
Laat het spel beginnen!
Ik heb mijn laatste in de pot gegooid
en na drie tikken
kwam ik jouw vergetenheid tegen.

Ik verloor de eerste inzetten
terwijl ik stil stond in mappen van geluk en waarheid.
En daarna, op zoek naar wraak,
heeft jouw slechtheid me honderd keer tegengewerkt.
De zwaard biedt zijn snede,
wrok van de ruwe wil zich wreken.
Vandaag speel ik mijn val rustig
en tussen goud en bekers zal ik je vergeten.

Escrita por: