Una lágrima tuya
Una lágrima tuya
me moja el alma,
mientras rueda la luna
por la montaña.
Yo no sé si has llorado
sobre un pañuelo
nombrándome,
nombrándome,
con desconsuelo.
La voz triste y sentida
de tu canción,
desde otra vida
me dice adiós.
La voz de tu canción
que en el temblor de las campanas
me hace evocar el cielo azul
de tus mañanas llenas de sol.
Una lágrima tuya
me moja el alma
mientras gimen
las cuerdas de mi guitarra.
Ya no cantan mis labios
junto a tu pelo,
diciéndote,
diciéndote,
lo que te quiero.
Tal vez con este canto
puedas saber
que de tu llanto
no me olvidé,
no me olvidé.
Een traan van jou
Een traan van jou
maakt mijn ziel nat,
terwijl de maan rolt
over de berg.
Ik weet niet of je gehuild hebt
op een zakdoek
met mijn naam,
met mijn naam,
met verdriet.
De treurige en gevoelige stem
van jouw lied,
vanaf een ander leven
zegt vaarwel.
De stem van jouw lied
dat in het trillen van de klokken
me doet terugdenken aan de blauwe lucht
van jouw zonnige ochtenden.
Een traan van jou
maakt mijn ziel nat
terwijl de snaren
van mijn gitaar zuchten.
Mijn lippen zingen niet meer
naast jouw haar,
tegenover jou,
tegenover jou,
wat ik voor je voel.
Misschien met dit lied
kun je weten
dat ik jouw tranen
niet ben vergeten,
niet ben vergeten.