395px

Despedida

Hopeloos

Afscheid

Het verdict daddis keihard,
Ons toekomst weggeveegd.
Amol in amper ne seconde
Is onze wereld plots zo leeg.

We laten ons tranen stromen,
Intens oemhelzen we mekaar.
We willen het ni geloven,
Mor 't is een feit, 't is waar.

De kind'ere zen de slachtoffers,
dragen het heel hun leven mee.
Dus hoe moete we ze vertellen,
Da mama ni lank meer te leven hee?

We proberen te genieten,
Van al wa ons nog rest.
En kunnen uren klappen,
Over dingen die zen gewest.

Spijt van vervlogen woorden,
Hetgeen we samen hadden gewild.
Verdriet oem 'tgeen da ni mag zijn,
En wa ge ni meer beleven zult.

En van al a toekomstwensen,
'k beloof 'k maak er het beste van.
Ondanks alle pijn is 't nen troost,
Da'k zo afscheid nemen kan.

En schat, ik zal a missen,
Zou liever samen met a gaan.
Mor de kind'ere hemme me nodig,
En geven kracht on mijn bestaan.

We zullen a alt herinneren,
Prachteg as moeder en as vra.
Ge meugt gerust zijn,
Wij houwen amol zielsveel van a.

Ik wijk na ni meer van a zij,
Ik waak hier dag en nacht.
De strijd dien is gestreden,
Dus schatteke, slopt zacht.

Despedida

El veredicto es duro,
Nuestro futuro borrado.
De repente, en un segundo,
Nuestro mundo está vacío.

Dejamos que las lágrimas fluyan,
Nos abrazamos intensamente.
No queremos creerlo,
Pero es un hecho, es real.

Los niños son las víctimas,
lo llevarán toda su vida.
Entonces, ¿cómo les decimos,
que mamá no vivirá mucho más?

Intentamos disfrutar,
de todo lo que nos queda.
Y podemos hablar durante horas,
sobre cosas que han pasado.

Arrepentidos de palabras pasadas,
lo que queríamos juntos.
Tristeza por lo que no puede ser,
y lo que ya no experimentarás.

Y de todos los deseos futuros,
prometo hacer lo mejor.
A pesar de todo el dolor, es un consuelo,
poder despedirme así.

Y cariño, te extrañaré,
preferiría irme contigo.
Pero los niños nos necesitan,
y me dan fuerza para seguir.

Te recordaremos siempre,
hermosa como madre y como esposa.
Puedes estar tranquila,
nosotros te queremos muchísimo.

No me separaré de tu lado,
vigilaré aquí día y noche.
La batalla ha terminado,
entonces, cariño, descansa en paz.

Escrita por: