395px

Mi amigo

Hopeloos

Mijne maat

Ik wil na ook een lieke zingen over ne hele goeie kameraad,
iemand die ik nog zoveel moest vertellen mor dadis na helaas te laat.
Hij was de rots in men leven, niemand die ik liever zag,
'k zou ne minuut stilte willen vragen als da van ulle efkens mag.

As ik hem iets wou vragen dan deed hem da toch veur mij,
Hij was alt even gelukkig, hij was altijd even blij.
En as ik dan toch eens plaagde, ja ik had soms wel zo ne dag,
Dan was hem daar ni kwaad om, hij vatte da oep me ne lach

Mor oep ne avond toen ik thuis kwam 'k vergeet het nooit ni meer,
Stond hem daar ni oep mij te wachten, da was den allereerste keer,
Menne maat die was gestorven, hij was veurgoe weggegaan,
'k hem dagen zitten bleiten, en al mijn werk laten staan.

Mor alle wonden die slijten het leven da ga deur,
Ge hed de dagelijkse dingen het is eigenlijk ne grote sleur.
Over hem kan ik blijven ver tellen mor ik hou liever mijne mond,
Want ik zal hem nooit vergeten men goeie trouwe Hond.

Mi amigo

Quiero cantar también una canción sobre un gran amigo,
Alguien a quien aún tenía tanto que contar pero lamentablemente es demasiado tarde.
Él era la roca en mi vida, nadie a quien preferiría ver,
Pediría un minuto de silencio si ustedes me lo permiten.

Si quería preguntarle algo, él lo hacía por mí,
Siempre estaba igual de feliz, siempre estaba contento.
Y si alguna vez lo molestaba, sí, a veces tenía un mal día,
Él no se enojaba, lo tomaba con una risa.

Pero una noche cuando llegué a casa, nunca lo olvidaré,
Él no estaba esperándome, fue la primera vez,
Mi amigo se había ido, se había ido para siempre,
Lloré durante días y dejé todo mi trabajo.

Pero todas las heridas sanan, la vida continúa,
Tienes las cosas cotidianas, es realmente una gran rutina.
Puedo seguir hablando de él, pero prefiero callar,
Porque nunca olvidaré a mi fiel perro.

Escrita por: