Vihasta Ja Arvista
Vuodet vierivät,
en muista montakaan,
en syksyn tuulia,
en kevään kohinaa.
Vain talvi mieleeni
on tiensä polttanut.
Yhtä kylmää loistoa
harmaudessaan...
Monen illan hetken sinisen
on mieleni maalannut muistoihin,
joissa yhä metsieni synkkyyteen
toi valheen valon pappi Jeesuksen.
Tuo arpi ei koskaan ole muuttunut,
vain hetken hiipunut menneisiin.
Paskamoraalinne on jo liikaa juurtunut,
kuin rikkaruoho, kylvämänä matojen.
Tuo vitsaus, kulkutauti
säälin ja laupeuden...
Vielä niitän raivaten,
sen juurta jaksain, raivoten!
Vuodet vierivät,
en mieti montakaan,
en enää välitä
ennen muutosta.
Silti kirkko palaessaan
on parhaillaan.
Yhtä jäistä loistoa
kaameudessaan...
Niin kauan että ihminen ei muista
on kuu kiertänyt jälkeen sen.
Itselleni Viha on tuore, eilinen
ja voimistuu vain myötä vuosien.
Sillä lopulta jonain talvena
olen vahvimmillani
ja saan vihdoin todistaa
Herran kansan kuoleman.
Ja tuo aika on mitä mainioin, kylven
veressänne riemuiten...
Vanhat haavat parantuneina,
vanha kosto on täytetty.
Odio y Revelación
Los años pasan,
no recuerdo muchos,
no las brisas de otoño,
no el murmullo de primavera.
Solo el invierno
ha quemado su camino en mi mente.
Un brillo frío
en su grisura...
Muchas noches azules
mi mente ha pintado en recuerdos,
en los que aún en la oscuridad de mis bosques
el sacerdote de Jesús trajo la luz de la mentira.
Esa cicatriz nunca ha cambiado,
solo se desvaneció por un momento en el pasado.
Su moral de mierda ya está arraigada demasiado,
como la maleza sembrada por gusanos.
Esa plaga, enfermedad contagiosa
de lástima y misericordia...
Aún la segaré,
arrancando sus raíces, furiosa.
Los años pasan,
no pienso mucho,
ya no me importa
antes del cambio.
Aún así, la iglesia ardiendo
está en su apogeo.
Un brillo helado
en su horror...
Hasta que el hombre no recuerde
la luna ha girado tras él.
Para mí, el Odio es fresco, de ayer
y se fortalece con los años.
Porque finalmente, en algún invierno
estaré en mi punto más fuerte
y finalmente presenciaré
la muerte del pueblo del Señor.
Y ese momento será glorioso, me bañaré
en su sangre con alegría...
Viejas heridas curadas,
la antigua venganza se ha cumplido.