Marraskuussa
Syyshämärässä kuljen
Juoksevan veren ääreen
Tumma virta soljuu
Nielee katseeni, mietteeni
Uhmaan aikaa yksin
Synkkää taikaa
Vaikka haistan pakkasen
En tunne sen piiskaa
Jäiset pisarat
Rikkovat seesteisyyden
Luovat renkaitaan
Lisääntyen luvussaan
Kylmyys viiltää otsaani
Lyö tuskan tunteisiin
Linnutkin ovat hiljaa
Ne mitkä eivät muuttaneet
Synkkää taikaa
Luonnon öistä aikaa
Tummaan virtaan pian
Pian itkevät valtimot hiljaa
Yskien, sykähdellen
Juottaen vanhaa huoraa
En noviembre
En el crepúsculo de otoño camino
Hacia el sonido de la sangre corriendo
Un oscuro río fluye
Devorando mi mirada, mis pensamientos
Desafío al tiempo solo
Un oscuro hechizo
Aunque huela a helada
No siento su látigo
Gotas heladas
Rompen la tranquilidad
Formando círculos
Multiplicándose en número
El frío corta mi frente
Golpea mis sentimientos de dolor
Hasta los pájaros están callados
Los que no se han ido
Un oscuro hechizo
Tiempo nocturno de la naturaleza
Pronto en el oscuro río
Pronto llorarán las arterias en silencio
Tosiendo, latiendo
Alimentando a la vieja puta