Unohdetut Kasvot, Unohdettu Ääni
Lumi peittää mustan maan
Jolta kylymys on riistänyt kaiken
Pelossaan ihmisparka on tullut
Tiensä päähän sen ansaiten
Hänen silmänsä valkoiset
Enää heijastava kauhua ja vihaa
Hän on nähnyt unohdetut kasvot
Mustan jumalan kirkkauden
Kuolevainen ei ymmärryksessään
Kerran langennutta kumartanut
Luuli tietävänsä mitä hän löytää
Esoteerisista kääröistä
Hänen korvansa haavoittuneet
Enää poimi eivät sanottua
Hän on kuullut unohdetun äänen
Mustan jumalan viisauden
Rostros Olvidados, Voz Olvidada
La nieve cubre la tierra negra
De la cual el frío ha arrebatado todo
En su miedo, el pobre ser humano
Ha llegado al final de su camino mereciéndolo
Sus ojos blancos
Ya no reflejan más que horror y odio
Ha visto los rostros olvidados
El resplandor del dios negro
El mortal, en su entendimiento
Una vez adoró lo caído
Creía saber lo que encontraría
En los rollos esotéricos
Sus oídos heridos
Ya no captan lo dicho
Ha escuchado la voz olvidada
La sabiduría del dios negro