Ciclo
Vivo, muero y resucito
Vivo, muero y resucito
Necesito estar mal para escribir bien
Y volver a caer para seguir el ciclo
Vivo, muero y resucito
Vivo, muero y resucito, ey
Vidas malas y buenas, fobias que drenan
Risas y penas de un bucle infinito
Todo pasó deprisa y mis manos están vacías
Las palabras se las lleva la brisa, los recuerdos lastiman todavía
Siento que nunca pude hacer todo lo que soñé algún día y
Perdiendo la fe, voy caminando hacia donde las letras me guían
Sin noción del tiempo, sin un destino
Con la cicatriz que dejó el camino
Intentando ser como lo que rimo y
Pidiendo perdón a quienes lastimo
Todo terminó tan de repente
Horas inertes
El miedo a la muerte vino
Quisiera retroceder el tiempo y matar gigantes donde vi molinos
Si no luchas no vas a llegar
Me repito pa' no abandonar
Entrega todo sin esperar
Como la calma que entrega el mar
La vida no se basa en la marca de una ropa cara ni de un celular
Todo lo que hace falta es amar, hacer el bien sin mirar
Y volver a todo aquello que nos llena
Romper las cadenas, vivir el presente
Poder ahogar esas penas que nos envenenan y llenan de miedo
Gritar lo que sientes
Mi paz es la mirada de Edipo, ausente
La existencia es para cualquiera, la vida solo pa' el valiente
Y yo que me pierdo en el mundo moderno
Sé lo que es habitar en el infierno
Les dejo el alma sobre mi cuaderno
Por despertarlos ya casi no duermo
Yo no quiero ser el rey de tu party
Me basta con que mi mensaje sea eterno
Tú sigue soñando con ese Ferrari
Que nunca va a llenar tu vacío interno
Hermano no me adapto ahí fuera
Soy consciente de que esta no es mi era
Por eso sé que el valor que merecen mis letras me lo darán después que muera y
Espero ese día con una botella de ron y música rapera
Cuando la muerte pregunte si fuimos felices en esta efímera carrera
Y yo quiero responder con un sí, sentirme libre del karma
Y luego poder renacer allí en donde solo soy alma
Donde no hay odio ni guerras ni heridas
Donde la vanidad no nos persiga
Donde nada se imponga ni se impida, donde realmente empiece la vida
Estas son las canciones que no quiero que oigan mi familia ni mis amigos
Horus expresa el dolor pero Siulbert no es más que un chamo común y divertido
Yo cuento mis penas solo porque ayudan a aquellos que viven algo parecido
Y a veces las escribo porque el rap ya me tiene aburrido
¿Y que quieres que te diga?, si me volví a enamorar y jugaron conmigo
Un hombre vendiendo drogas tiene la estabilidad que con mi rap no consigo
Y si fuera poco el mundo en el que habito ya me tiene sumamente deprimido
Hay personas muriendo de obesidad en países con niños desnutridos
Tú crees que me importa si me ven como el mejor rapero de Venezuela y
Yo cambiaría mi talento solo por volver a pasar un día con mi abuela
Estoy cansado del ciclo pero no escribo bien hasta que el alma me duela
Ya mi óleo se volvió acuarela
Dejame entrar, solo me quiero salvar
La vida es bella pero este mundo es una mierda y ahora sé que yo no lo puedo cambiar
Problemas internos como los Lakers y si no soy yo ¿Quién coño me va a ayudar?
Escribo este tema antes de dormir a ver si algún día me ayuda a despertar
Todo pasó deprisa y mis manos siguen vacías
El error de ella no fue mentirme, fue pensar que de verdad yo no lo sabía
Siento que la vida va perdiendo sentido cada día
Pero sigo escribiendo porque así transformo mis dolores en poesía
Yo vivo, muero y resucito
Vivo, muero y resucito
Necesito estar mal para escribir bien
Y volver a caer para seguir el ciclo
Vivo, muero y resucito
Vivo, muero y resucito, ey
Vidas malas y buenas, fobias que drenan
Risas y penas de un bucle infinito
Vivo, muero y resucito
Vivo, muero y resucito, ey
Vidas malas y buenas, fobias que drenan
Risas, penas, un bucle infinito
Vivo, muero y resucito
Vivo, muero y resucito
Necesito estar mal para escribir bien
Y volver a caer para seguir el ciclo
Cylcus
Ik leef, sterf en herleef
Ik leef, sterf en herleef
Ik moet me slecht voelen om goed te kunnen schrijven
En weer vallen om de cyclus te volgen
Ik leef, sterf en herleef
Ik leef, sterf en herleef, hey
Slechte en goede levens, fobieën die uitputten
Lachen en verdriet in een eindeloze lus
Alles ging snel en mijn handen zijn leeg
De woorden worden weggeblazen door de wind, de herinneringen doen nog steeds pijn
Ik voel dat ik nooit alles heb kunnen doen wat ik ooit droomde en
Terwijl ik mijn geloof verlies, loop ik naar waar de letters me leiden
Zonder besef van tijd, zonder bestemming
Met het litteken dat de weg heeft achtergelaten
Proberend te zijn zoals wat ik rijm en
Sorry vragen aan degenen die ik pijn doe
Alles eindigde zo plotseling
Dode uren
De angst voor de dood kwam
Ik zou de tijd terug willen draaien en reuzen doden waar ik molens zag
Als je niet vecht, ga je het niet maken
Ik herhaal het voor mezelf om niet op te geven
Geef alles zonder te verwachten
Zoals de rust die de zee geeft
Het leven draait niet om het merk van dure kleding of een smartphone
Alles wat nodig is, is liefde, goed doen zonder te kijken
En terugkeren naar alles wat ons vervult
De ketens breken, het heden leven
De pijn verdrinken die ons vergiftigt en ons met angst vult
Schreeuwen wat je voelt
Mijn vrede is de blik van Oedipus, afwezig
Het bestaan is voor iedereen, het leven alleen voor de dapperen
En ik die me verlies in de moderne wereld
Weet wat het is om in de hel te wonen
Ik laat mijn ziel achter op mijn schrift
Omdat ik ze wakker maak, slaap ik bijna niet meer
Ik wil niet de koning van jouw feestje zijn
Het enige wat ik wil is dat mijn boodschap eeuwig is
Jij blijft dromen van die Ferrari
Die nooit je innerlijke leegte zal vullen
Broer, ik pas me daarbuiten niet aan
Ik ben me ervan bewust dat dit niet mijn tijd is
Daarom weet ik dat de waarde die mijn teksten verdienen, me pas na mijn dood zal worden gegeven en
Ik wacht op die dag met een fles rum en rapmuziek
Wanneer de dood vraagt of we gelukkig waren in deze vluchtige race
En ik wil antwoorden met een ja, me vrij voelen van karma
En dan weer kunnen herboren worden waar ik alleen maar ziel ben
Waar geen haat, oorlogen of wonden zijn
Waar de ijdelheid ons niet achtervolgt
Waar niets wordt opgelegd of verboden, waar het leven echt begint
Dit zijn de nummers die ik niet wil dat mijn familie of vrienden horen
Horus drukt de pijn uit, maar Siulbert is niet meer dan een gewone en leuke jongen
Ik vertel mijn verdriet alleen omdat het helpt voor degenen die iets soortgelijks meemaken
En soms schrijf ik ze omdat rap me al verveelt
En wat wil je dat ik zeg?, als ik weer verliefd ben geworden en ze met me speelden
Een man die drugs verkoopt heeft de stabiliteit die ik met mijn rap niet krijg
En als dat nog niet genoeg is, maakt de wereld waarin ik leef me extreem depressief
Er zijn mensen die sterven aan obesitas in landen met ondervoede kinderen
Denk je dat het me iets kan schelen als ze me zien als de beste rapper van Venezuela en
Ik zou mijn talent ruilen voor een dag met mijn grootmoeder
Ik ben moe van de cyclus, maar ik schrijf niet goed totdat mijn ziel pijn doet
Mijn olie is al aquarel geworden
Laat me binnen, ik wil me gewoon redden
Het leven is mooi, maar deze wereld is een rotzooi en nu weet ik dat ik het niet kan veranderen
Interne problemen zoals de Lakers en als ik het niet ben, wie de fuck gaat me dan helpen?
Ik schrijf dit nummer voor het slapengaan, hopelijk helpt het me ooit om wakker te worden
Alles ging snel en mijn handen blijven leeg
Haar fout was niet om me te bedriegen, maar om te denken dat ik het echt niet wist
Ik voel dat het leven elke dag meer betekenis verliest
Maar ik blijf schrijven omdat ik zo mijn pijn in poëzie omzet
Ik leef, sterf en herleef
Ik leef, sterf en herleef
Ik moet me slecht voelen om goed te kunnen schrijven
En weer vallen om de cyclus te volgen
Ik leef, sterf en herleef
Ik leef, sterf en herleef, hey
Slechte en goede levens, fobieën die uitputten
Lachen en verdriet in een eindeloze lus
Ik leef, sterf en herleef
Ik leef, sterf en herleef, hey
Slechte en goede levens, fobieën die uitputten
Lachen, verdriet, een eindeloze lus
Ik leef, sterf en herleef
Ik leef, sterf en herleef
Ik moet me slecht voelen om goed te kunnen schrijven
En weer vallen om de cyclus te volgen