Rhapsodia Roscida
Domina praeteritae peribitur et sculpitur crastino
Canonem gnosis inscribit inclinabimini non iam ad caelesti
Ecce premeris quoniam iuvenis sanguinum es derelicte
A malo pressa voces iterum conquiratis quam manui sis tenere etiamsi (nolite me relinquere ir in finem etiamsi)
Qui formaret falsum deum (vae cui formavit deum)
Ad nihil utile
Poesis eis letis recto fatus tecum fallis deperdite
Estris vae falsatis quod ad propinquavit
Rhapsodia Roscida
Heer, de verleden tijd zal vergaan en wordt in de toekomst gekerfd
De canon van kennis schrijft, je zult niet meer naar de hemel buigen
Kijk, je wordt onder druk gezet omdat je een jonge bloedlijn bent, verlaten
Onder druk van het kwaad, zoek opnieuw de stemmen die je kunt vasthouden, ook al (laat me niet alleen, woede tot het einde, ook al)
Wie een valse god vormde (wee degene die een god vormde)
Tot niets nuttigs
Poëzie, zij zijn blij, rechtvaardig, met jou bedrogend, verloren in de liefde
Wee de valse sterren die zich hebben genaderd