Se Acabaron Las Lagrimas
Cuando sientes frio en la mirada,
Cuando alguien ha roto tu sonrisa de cristal
Y tu carita de porcelana
Se acuerda de su mano
Mano de metal
És hora de empezar a andar,
Se acabaron las lagrimas.
És hora de empezar a andar
¡Rompe tu jaula!
4 primaveras calladas,
Las losas secas ya no saben perfurmar
Siente las espinas que se clavan,
Pinchando bien adentro
Donde duele mas
És hora de empezar a andar
Se acabaron las lagrimas
És hora de empezar a andar
¡Rompe tu jaula ya!
¡Mira!
¡Escapa! Que la vida se acaba,
Que los sueños se gastan,
Los minutos se marchan
¡Salta! Que la llama te abrasa,
Los momentos se pasan
Y se te rompe el alma
¡Ay, el alma!
Cuando sientes que nunca lo extrañas,
Y la lluvia cae destiñendo la ciudad.
Que las gotas no calan tu alma
Sus barcas en tus ojitos secos
No podran remar
De nada vale ya llorar
Se acabaron las lagrimas
Sientes que ya no hay marcha atrás
¡Rompe tu jaula ya!
¡Mira!
¡Escapa! Que la vida se acaba,
Que los sueños se gastan,
Los minutos se marchan
¡Salta! Que la llama te abrasa,
Los momentos se pasan,
Y se te muere el alma,
¡Ay, el alma!
Siente la llamada de la libertad.
Rompe las cadenas que te hacen llorar.
"Carretera y manta", no lo pienses más.
¡Salta, ríe, baila!
Siente la llamada de la libertad.
Rompe las cadenas que te hacen llorar.
Carretera y manta, no lo pienses más.
¡Salta, ríe, baila!
¡Escapa! Que la vida se acaba,
Que los sueños se gastan,
Los minutos se marchan
¡Salta! Que la llama te abrasa,
Los momentos se pasan
Y se te rompe el alma.
¡Escapa! Que la vida se acaba,
Que los sueños se gastan,
Los minutos se marchan
¡Salta! Que la llama te abrasa,
Los momentos se pasan
Y se te rompe el alma
¡Ay, el alma!
¡Salta! que la llama te abrasa,
Los momentos se pasan,
Y se te rompe el alma.
De Tranen Zijn Voorbij
Wanneer je kou voelt in je blik,
Wanneer iemand je glazen glimlach breekt,
En je porseleinen gezichtje
Herinnert zich zijn hand,
Hand van metaal.
Het is tijd om te gaan,
De tranen zijn voorbij.
Het is tijd om te gaan,
Breek je kooi!
Vier stille lentes,
De droge tegels weten niet meer te geuren.
Voel de doornen die zich vastzetten,
Die goed van binnen prikken,
Waar het het meest pijn doet.
Het is tijd om te gaan,
De tranen zijn voorbij.
Het is tijd om te gaan,
Breek je kooi nu!
Kijk!
Ontsnap! Want het leven eindigt,
De dromen vergaan,
De minuten verstrijken.
Spring! Want de vlam brandt je,
De momenten vergaan
En je ziel breekt,
Oh, de ziel!
Wanneer je voelt dat je het nooit mist,
En de regen valt en de stad vervaagt.
Dat de druppels je ziel niet raken,
Hun bootjes in je droge oogjes
Kunnen niet roeien.
Het heeft geen zin meer om te huilen,
De tranen zijn voorbij.
Je voelt dat er geen weg terug is,
Breek je kooi nu!
Kijk!
Ontsnap! Want het leven eindigt,
De dromen vergaan,
De minuten verstrijken.
Spring! Want de vlam brandt je,
De momenten vergaan,
En je ziel sterft,
Oh, de ziel!
Voel de roep van de vrijheid.
Breek de ketens die je laten huilen.
"Weg met de zorgen", denk er niet meer over na.
Spring, lach, dans!
Voel de roep van de vrijheid.
Breek de ketens die je laten huilen.
Weg met de zorgen, denk er niet meer over na.
Spring, lach, dans!
Ontsnap! Want het leven eindigt,
De dromen vergaan,
De minuten verstrijken.
Spring! Want de vlam brandt je,
De momenten vergaan
En je ziel breekt.
Ontsnap! Want het leven eindigt,
De dromen vergaan,
De minuten verstrijken.
Spring! Want de vlam brandt je,
De momenten vergaan
En je ziel breekt,
Oh, de ziel!
Spring! Want de vlam brandt je,
De momenten vergaan,
En je ziel breekt.