Sodan Aika
Kulkiessani synkkää talvista polkua pitkin, tunnen kuinka antikristus
hyväilee ruumistani. On sodan aika, totaalisen holokaustin aika.
Jumalasi voit nyt unhoittaa, sielusi voit nyt karkoittaa.
Kannan epäpyhää asetta halki mustan kuoleman, paimenesi sillä teloitan.
Liekki on syttynyt, uuden alun sarastus koittaa ja antikristus sodan voittaa.
Äiti pohjoinen huokaa syvään nähdessään saastaiset kasvosi,
joilla otit suihin jumalalta. Sinut tuhoon tuomittakoot, paistumaan sullottakoot.
On rituaalien aika, kasvosi verellä peitetään, ruumiisi päälle syljetään,
epäpyhän aseen voimaa ei kukaan voi voittaa
Tiempo de Guerra
Al caminar por el oscuro sendero invernal, siento cómo el anticristo
acaricia mi cuerpo. Es tiempo de guerra, tiempo de un holocausto total.
Tu dios ahora puedes olvidar, tu alma ahora puedes desterrar.
Llevo un arma impía a través de la muerte negra, con ella ejecuto a tus pastores.
La llama se ha encendido, el amanecer de un nuevo comienzo llega y el anticristo gana la guerra.
La madre del norte suspira profundamente al ver tu rostro impuro,
con el que practicaste sexo oral con dios. Que seas condenado a la destrucción, que seas arrojado a la hoguera.
Es tiempo de rituales, tu rostro será cubierto de sangre, sobre tu cuerpo será escupido,
la fuerza del arma impía nadie puede vencer.