Marierrauskin
Gauzek izen ez zuten garaian
bazen neska gazte begi urdin liraina
halere beti lapiko artean
gau eta egun amaren agindupean.
Txukundu etxea har ezan erratza
begira ezan hortxe ditun aita ta neba
bazkaria gerta egin harrikoa
bizkor ibili mahaia atondu beharra.
Marierrauskin, esan dine
andre esanekoa beti fine
Ipuin zaharra gogoan izan
printze ederrik ez den sekula egon benetan
antzina ikasi egin hunan
heu izan hadi eta gidoia alda ezan.
Marierrauskin, eutsi ta ekin
ipuin zaharra hik ondo dakin
Marierrauskin
En aquellos tiempos sin nombre
había una joven con ojos azules brillantes
siempre en medio del patio
bajo la orden de la madre día y noche.
Arregla la casa, di la verdad
mira allí están el padre y el hermano
la cena se sirve en la mesa de piedra
rápido mueve la silla, hay que sentarse.
Marierrauskin, dile
siempre fino como dicen las mujeres
Recuerda el viejo cuento
nunca ha existido un príncipe encantado de verdad
aprende a ser independiente
has crecido y cambia la historia.
Marierrauskin, aguanta y sigue
el viejo cuento lo sé bien