Botines Viejos
¡Aquí están! Botines viejos
De mis líricas andanzas
Buscadores de esperanzas
Que la vida nos truncó
Por las calles de mis penas
Tristemente caminaron
Hasta que se destrozaron
De la suela al talón
Con dolor los miro
Fieles compañeros
Que tras ella fueron
Y consumieron de tanto andar
Una voz que viene desde su abandono dice a mis oídos
Lo que has perdido; no encontrarás
Hoy desengañao y triste; me imagino que la vida
Es la suela consumida; en inútil caminar
Y por eso me arrincono
Viendo mi ilusión tan lejos
Como los botines viejos
Que ya nunca se han de usar
Oude Schoenen
Hier zijn ze! Oude schoenen
Van mijn lyrische avonturen
Zoekend naar hoop
Die het leven ons ontnam
Door de straten van mijn verdriet
Hebben ze treurig gewandeld
Totdat ze verwoest waren
Van de zool tot de hak
Met pijn kijk ik naar ze
Trouwste metgezellen
Die achter haar aan gingen
En versleten zijn van het lopen
Een stem die komt vanuit hun verlatenheid fluistert in mijn oren
Wat je verloren hebt; zul je niet terugvinden
Vandaag teleurgesteld en treurig; stel ik me voor dat het leven
De versleten zool is; in nutteloos gewandel
En daarom trek ik me terug
Kijkend naar mijn dromen zo ver weg
Als de oude schoenen
Die nooit meer gedragen zullen worden