Caruso
Qui dove il mare luccica
E tira forte il vento
Su una vecchia terrazza
Davanti al golfo di Surriento
Un uomo abbracia una ragazza
Dopo che aveva pianto
Poi si schiarisce la voce
E ricomincia il canto
Te voglio bene assai
Ma tanto tanto bene sai
É una catena ormai
Che scioglie il sangue dint'e vene sai
Vide le luci in mezzo al mare
Penso alle notti là in America
Ma erano solo le lampare
E la bianca scia di un'elica
Sentì il dolore nella musica
Si alzò dal pianoforte
Ma quando vide la luna
Uscire da una nuvola
Gli sembro più dolce anche la morte
Guardò negli occhi la ragazza
Quegli occhi verdi come il mare
Poi all'improvviso uscì una lacrima
E lui credette di affogare
Te voglio bene assai
Ma tanto tanto bene sai
É una catena ormai
Che scioglie il sangue dint'e vene sai
Potenza della lirica
Dove ogni dramma è un falso
Che con un po' di trucco e con la mimica
Puoi diventare un altro
Ma due occhi che ti guardano
Così vicine e veri
Ti fan scordare le parole
Confondono i pensieri
Così diventa tutto piccolo
Anche le notti là in America
Ti volti e vedi la tua vita
Come la scia di un'elica
Ma sì, è la vita che finisce
Ma lui non ci pensò poi tanto
Anzi, si sentiva già felice
E ricominciò il suo canto
Te voglio bene assai
Ma tanto tanto bene sai
É una catena ormai
Che scioglie il sangue dint'e vene sai
Te voglio bene assai
Ma tanto tanto bene sai
É una catena ormai
Che scioglie il sangue dint'e vene
Dint'e vene
Dint'e vene
Caruso
Hier waar de zee glinstert
En de wind hard waait
Op een oud terras
Voor de baai van Sorrento
Een man omarmt een meisje
Nadat ze had gehuild
Dan klaart hij zijn stem
En begint weer te zingen
Ik hou heel veel van je
Maar zoveel, zoveel weet je
Het is een keten nu
Die het bloed in de aderen laat stromen, weet je
Hij zag de lichten in de zee
Denkt aan de nachten daar in Amerika
Maar het waren alleen de lampen
En de witte spoort van een schroef
Hij voelde de pijn in de muziek
Stond op van de piano
Maar toen hij de maan zag
Tevoorschijn komen uit een wolk
Leek zelfs de dood zoeter
Hij keek in de ogen van het meisje
Die ogen groen als de zee
Toen kwam er plots een traan
En hij dacht dat hij zou verdrinken
Ik hou heel veel van je
Maar zoveel, zoveel weet je
Het is een keten nu
Die het bloed in de aderen laat stromen, weet je
De kracht van de lyriek
Waar elk drama een leugen is
Die met een beetje make-up en mimiek
Kun je een ander worden
Maar twee ogen die je aankijken
Zo dichtbij en echt
Laten je de woorden vergeten
Verwarren de gedachten
Zo wordt alles klein
Zelfs de nachten daar in Amerika
Je draait je om en ziet je leven
Als de spoort van een schroef
Maar ja, het is het leven dat eindigt
Maar hij dacht er niet veel aan
Sterker nog, hij voelde zich al gelukkig
En begon zijn zang opnieuw
Ik hou heel veel van je
Maar zoveel, zoveel weet je
Het is een keten nu
Die het bloed in de aderen laat stromen, weet je
Ik hou heel veel van je
Maar zoveel, zoveel weet je
Het is een keten nu
Die het bloed in de aderen laat stromen
In de aderen
In de aderen