Palabras de nuestro tiempo
Si fuera solo regresar a lo que fue
Y no tomara las lecciones del ayer
Refundaría lo que a fuego como ley
Arrebataron sin tomarme parecer
Honestamente que borrar no puede ser
Antes la muerte a traicionarte a ti y aquél
Que en el camino por tener lo que hoy podré
Diste la vida con inquebrantable fe
Se trata entonces que podamos ejercer
La libertad de ser actor y proponer
Sobre el camino que queramos emprender
Para que el hombre libre pueda florecer
Mientras un niño por calle pida un diez
Y por escuela tenga el hambre y el neoprén
La libertad seguirá siendo de papel
Sueño fecundo que no acaba de nacer
Mano con mano vamos juntos de una vez
Para botar todos unidos la pared
El egoísmo impuesto que no deja ver
Que tu problema es mío, es nuestro y es de aquél
Ya no podemos esperar que alguna vez
Haga un milagro lo que debemos hacer
Tomar conciencia del derecho y del deber
Para que el hombre libre pueda florecer
Woorden van onze tijd
Als het alleen maar teruggaan was naar wat was
En niet de lessen van gisteren zou leren
Zou ik opnieuw oprichten wat met vuur als wet
Afgenomen werd zonder mijn mening te vragen
Eerlijk gezegd kan wissen niet de oplossing zijn
Voor de dood liever dan jou en die ander te verraden
Die op de weg, om te hebben wat ik vandaag kan
Gaf het leven met onwrikbaar geloof
Het gaat erom dat we kunnen uitoefenen
De vrijheid om acteur te zijn en voor te stellen
Over de weg die we willen inslaan
Zodat de vrije man kan bloeien
Terwijl een kind op straat om een tientje vraagt
En op school honger heeft en neopreen
Zal de vrijheid papier blijven
Een vruchtbare droom die nog niet is geboren
Hand in hand gaan we samen nu eens
Om samen de muur te laten vallen
De opgelegde egoïsme die niet laat zien
Dat jouw probleem het mijne is, het is van ons en van die ander
We kunnen niet langer wachten tot ooit
Een wonder doet wat we moeten doen
Bewustzijn nemen van het recht en de plicht
Zodat de vrije man kan bloeien
Escrita por: Andrés Márquez