Dame tu Vida
Quiero tirar mis trampas, volver a nacer
la noche estuvo larga y quiero creer
a ver si hoy día tengo tan claro el ayer
si un día salto a ver que hora es.
Y miro tu figura, se apura mi sed,
no quiero nada a cambio en este amanecer,
no bastan mis manos, beberme tu miel,
me enredo en tu cuerpo para florecer.
Dame tu vida, vendrá la lluvia,
con su bondad, con su bondad,
dame tu vida
Y caminemos que hay luz al final.
Son dos los que subieron, sin más que la piel
y de ese largo viaje comienzan a volver,
y son tus ojos claros la ruta a seguir,
me acerco a tu pecho, lo siento latir.
Y miro tu figura, se apura mi sed,
no quiero nada a cambio en este amanecer,
no bastan mis manos, beberme tu miel,
me enredo en tu cuerpo para florecer.
Dame tu vida, vendrá la lluvia,
con su bondad, con su bondad,
dame tu vida
y caminemos que hay luz al final.
Geef me je leven
Ik wil mijn valstrikken gooien, opnieuw geboren worden
De nacht was lang en ik wil geloven
Laten we kijken of ik vandaag zo helder ben als gisteren
Als ik op een dag spring om te zien hoe laat het is.
En ik kijk naar jouw figuur, mijn dorst wordt groter,
Ik wil niets terug in deze dageraad,
Mijn handen zijn niet genoeg, ik wil je honing proeven,
Ik verstrengel me in jouw lichaam om te bloeien.
Geef me je leven, de regen komt,
Met zijn goedheid, met zijn goedheid,
Geef me je leven
En laten we lopen, er is licht aan het einde.
Er zijn er twee die omhoog gingen, zonder meer dan de huid
En van die lange reis beginnen ze terug te keren,
En jouw heldere ogen zijn de route om te volgen,
Ik kom dichter bij je borst, ik voel het kloppen.
En ik kijk naar jouw figuur, mijn dorst wordt groter,
Ik wil niets terug in deze dageraad,
Mijn handen zijn niet genoeg, ik wil je honing proeven,
Ik verstrengel me in jouw lichaam om te bloeien.
Geef me je leven, de regen komt,
Met zijn goedheid, met zijn goedheid,
Geef me je leven
En laten we lopen, er is licht aan het einde.
Escrita por: Luis Galdames / R. Márquez