Ich glaub an dich
Gedanken kreisen stets um mich
In meinem Kopf befind ich mich
In unbewohnten Räumen nun
In meinem Rohr verklingt der Schwur
Und grauer Staub, er sammelt sich
Auf Bildern, die doch einst belebt
Ich glaub an dich, wenn meine Welt auch irgendwann in Trümmer fällt
Ich glaub an dich, wenn mir die Zeit die Wunde schlägt, die nie verheilt
Ich glaub an dich
Ich glaub an dich
Und kannst du nun mein Flehen hörn
Kannst meine Angst du je verstehn?
In leeren Räumen warte ich
Auf nur ein Zeichen doch von dir
Und wärst du nimmer mehr bei mir
So warte doch ich ewiglich
Ich glaub an dich, wenn meine Welt auch irgendwann in Trümmer fällt
Ich glaub an dich, wenn mir die Zeit die Wunde schlägt, die nie verheilt
Ich glaub an dich
Ich glaub an dich
Ich glaub an dich, wenn meine Welt auch irgendwann in Trümmer fällt
Ich glaub an dich, wenn mir die Zeit die Wunde schlägt, die nie verheilt
Ich glaub an dich, wenn auch mein Wort auf Dornenboden stets nur fällt
Ich glaub an dich, wenn meine Welt aus ihrer Umlaufbahn gerät
Ich glaub an dich
Ich glaub an dich
Ik geloof in jou
Gedachten draaien steeds om mij
In mijn hoofd bevind ik mij
In onbewoonde ruimtes nu
In mijn pijp vergaat de eed
En grijze stof, het verzamelt zich
Op beelden die ooit nog leefden
Ik geloof in jou, ook als mijn wereld ooit in puin valt
Ik geloof in jou, als de tijd me de wond toebrengt die nooit geneest
Ik geloof in jou
Ik geloof in jou
En kun je nu mijn smeken horen
Kun je mijn angst ooit begrijpen?
In lege ruimtes wacht ik
Op slechts een teken van jou
En zou je nooit meer bij me zijn
Dan wacht ik toch eeuwig
Ik geloof in jou, ook als mijn wereld ooit in puin valt
Ik geloof in jou, als de tijd me de wond toebrengt die nooit geneest
Ik geloof in jou
Ik geloof in jou
Ik geloof in jou, ook als mijn wereld ooit in puin valt
Ik geloof in jou, als de tijd me de wond toebrengt die nooit geneest
Ik geloof in jou, ook als mijn woord op doornen valt
Ik geloof in jou, als mijn wereld uit zijn baan raakt
Ik geloof in jou
Ik geloof in jou