Manuela
Manuela tus ojos canela
Se enrredan jugando al amor vaya tela
Te dije no te vayas con cualquiera
Que luego siempre das con un caaaaaaaaa
Broncas, delirio, martirio, tormentas
Aclarate mujer coge las riendas
Y echale y echa de una vez lunares a la vida
Y dejate de quimeras que luego toca llorar
Fuimos siempre dos guerreras y en vez
De ir hacia delante prima vas pa tras
Donde vas manuela tus amores de acuarela
Se amontonan junto a la desilusion
Cuantas veces estuviste enamorada
Tantas veces que has perdido hasta el color
Pero donde vas manuela
Que quisiste ser estrella
Y al final te estrellaste el corazon
Voy contigo hacia delante somos dos
Cuentas nuevas que este cuento se acabo
Primero no digas te quiero tu espera
Ni cama ni nada de besos
Y si es el lo sabra tu piel no te des en bandeja
Y dejate de quimeras que luego toca llorar
Fuimos siempre dos guerreras y en vez
De ir hacia delante prima vas pa tras
Donde vas manuela tus amores de acuarela
Se amontonan junto a la desilusion
Cuantas veces estuviste enamorada
Tantas veces que has perdido hasta el color
Pero donde vas manuela
Que quisiste ser estrella
Y al final te estrellaste el corazon
Voy contigo hacia delante somos dos
Cuentas nuevas que este cuento se acabo
Cuentas nuevas que este cuento
Llenate de brisas marineras ay no temas a la soledad que tu destino es lo que quieras
Y hoy eres el timon y el capitan y
Que le vayan dando a lo que son las penas
Donde vas manuela tus amores de acuarela
Se amontonan junto a la desilusion
Cuantas veces estuviste enamorada
Tantas veces que has perdido hasta el color
Pero donde vas manuela
Que quisiste ser estrella
Y al final te estrellaste el corazon
Voy contigo hacia delante somos dos
Cuentas nuevas que este cuento se acabo
Cuentas nuevas que este cuento se acabo
Donde vas manuela tus amores de acuarela
Se amontonan junto a la desilusion
Cuantas veces estuviste enamorada
Tantas veces que has perdido hasta el color
Pero donde vas manuela
Que quisiste ser estrella
Y al final te estrellaste el corazon
Voy contigo hacia delante somos dos
Manuela
Manuela, je kastanjebruine ogen
Verwarren zich in het spel van de liefde, wat een gedoe
Ik zei je, ga niet met zomaar iemand
Want dan kom je altijd uit bij een kaaaaaaaaa
Ruzies, delirium, marteling, stormen
Maak het duidelijk, vrouw, neem de teugels
En gooi eens wat stippen in het leven
En laat die dromen maar, want dan moet je weer huilen
We waren altijd twee strijdsters en in plaats
Van vooruit te gaan, ga je achteruit
Waar ga je heen, Manuela, je aquarel liefdes
Stapelen zich op naast de teleurstelling
Hoe vaak was je verliefd
Zoveel keer dat je zelfs de kleur bent verloren
Maar waar ga je heen, Manuela
Je wilde een ster zijn
En uiteindelijk stootte je je hart
Ik ga met je mee, we gaan vooruit, we zijn met z'n tweeën
Nieuwe verhalen, want dit verhaal is voorbij
Zeg eerst niet dat je van me houdt, wacht even
Geen bed, geen zoenen
En als hij het is, zal je huid het weten, geef jezelf niet zomaar weg
En laat die dromen maar, want dan moet je weer huilen
We waren altijd twee strijdsters en in plaats
Van vooruit te gaan, ga je achteruit
Waar ga je heen, Manuela, je aquarel liefdes
Stapelen zich op naast de teleurstelling
Hoe vaak was je verliefd
Zoveel keer dat je zelfs de kleur bent verloren
Maar waar ga je heen, Manuela
Je wilde een ster zijn
En uiteindelijk stootte je je hart
Ik ga met je mee, we gaan vooruit, we zijn met z'n tweeën
Nieuwe verhalen, want dit verhaal is voorbij
Nieuwe verhalen, want dit verhaal
Vul je met zeewind, wees niet bang voor de eenzaamheid, want je bestemming is wat je wilt
En vandaag ben jij het roer en de kapitein en
Laat de zorgen maar voor wat ze zijn
Waar ga je heen, Manuela, je aquarel liefdes
Stapelen zich op naast de teleurstelling
Hoe vaak was je verliefd
Zoveel keer dat je zelfs de kleur bent verloren
Maar waar ga je heen, Manuela
Je wilde een ster zijn
En uiteindelijk stootte je je hart
Ik ga met je mee, we gaan vooruit, we zijn met z'n tweeën
Nieuwe verhalen, want dit verhaal is voorbij
Nieuwe verhalen, want dit verhaal is voorbij
Waar ga je heen, Manuela, je aquarel liefdes
Stapelen zich op naast de teleurstelling
Hoe vaak was je verliefd
Zoveel keer dat je zelfs de kleur bent verloren
Maar waar ga je heen, Manuela
Je wilde een ster zijn
En uiteindelijk stootte je je hart
Ik ga met je mee, we gaan vooruit, we zijn met z'n tweeën