NUESTRO MUNDO
La primavera asoma y yo no soy capaz de verla
Se me borran los recuerdos donde tú apareces
Entendí que hay cosas que no basta con quererlas
Por más que ayer nos quisimos hoy se desvanece
De lo que fue nuestro mundo ya no queda nada
Y la foto de aquel viaje no se nos parece
Y aunque tengo claro que eres página pasada
De repente, siento tanto miedo de perderte
Quiero verte y a la misma vez
Quiero verme lejos de tus pasos
Ya no soy, no soy esa mujer
Que se muere por dormir entre tus brazos
Quiero verte aunque sabemos bien
Que lo nuestro terminó hace rato
Yo lo siento y sé que tú también
Pero dime ¿quién se atreve a dar el paso?
Cada día me despierto con nuestras canciones
Y apagar la radio nunca me sirve de nada
Respirar no significa llenar los pulmones
Y el amor no se alimenta solo de palabras
Acunamos demasiado tiempo la esperanza
Y al final como un bebé se nos quedó dormida
Fuimos cisnes, pero solo nos faltó la danza
Y ahora el baile que nos queda huele a despedida
Quiero verte y a la misma vez
Quiero verme lejos de tus pasos
Ya no soy, no soy esa mujer
Que se muere por dormir entre tus brazos
Quiero verte aunque sabemos bien
Que lo nuestro terminó hace rato
Yo lo siento y sé que tú también
Pero dime ¿quién se atreve a dar el paso?
Si es la hora de partir qué hago aquí todavía
Si sé que no me hace bien, qué hago yo pensando en ti
Por más que me digo que mañana es otro día
Siempre regreso al lugar donde te conocí
Qué mala manía la de seguir buscando
Donde nada queda
No sé en qué estamos pensando
No sé y aunque te mire temblando
Quiero verte y a la misma vez
Quiero verme lejos de tus pasos
Ya no soy, no soy esa mujer
Que se muere por dormir entre tus brazos
ONZE WERELD
De lente komt eraan en ik kan het niet zien
De herinneringen vervagen waar jij verschijnt
Ik begreep dat sommige dingen niet alleen met willen gaan
Hoeveel we ook van elkaar hielden, vandaag vervaagt het
Van wat ons wereldje was, is er niets meer over
En de foto van die reis lijkt niet meer op ons
En hoewel ik weet dat jij een hoofdstuk bent dat voorbij is
Voel ik ineens zoveel angst om je te verliezen
Ik wil je zien en tegelijk
Wil ik ver weg zijn van jouw stappen
Ik ben niet meer, ik ben niet die vrouw
Die sterft om tussen jouw armen te slapen
Ik wil je zien, ook al weten we goed
Dat het tussen ons al een tijd voorbij is
Ik voel het en ik weet dat jij dat ook doet
Maar zeg me, wie durft de stap te zetten?
Elke dag word ik wakker met onze liedjes
En de radio uitzetten helpt me nooit
Ademen betekent niet alleen de longen vullen
En de liefde leeft niet alleen van woorden
We hebben de hoop te lang gekoesterd
En uiteindelijk is het als een baby dat in slaap viel
We waren zwanen, maar we misten alleen de dans
En nu ruikt de dans die ons rest naar afscheid
Ik wil je zien en tegelijk
Wil ik ver weg zijn van jouw stappen
Ik ben niet meer, ik ben niet die vrouw
Die sterft om tussen jouw armen te slapen
Ik wil je zien, ook al weten we goed
Dat het tussen ons al een tijd voorbij is
Ik voel het en ik weet dat jij dat ook doet
Maar zeg me, wie durft de stap te zetten?
Als het tijd is om te vertrekken, wat doe ik hier nog?
Als ik weet dat het me niet goed doet, waarom denk ik aan jou?
Hoeveel ik ook tegen mezelf zeg dat morgen een nieuwe dag is
Altijd keer ik terug naar de plek waar ik je leerde kennen
Wat een slechte gewoonte om te blijven zoeken
Waar niets meer is
Ik weet niet waar we aan denken
Ik weet het niet, en ook al kijk ik je aan terwijl ik trilm
Ik wil je zien en tegelijk
Wil ik ver weg zijn van jouw stappen
Ik ben niet meer, ik ben niet die vrouw
Die sterft om tussen jouw armen te slapen.
Escrita por: Andy Clay / Giovel Simon / Jenifer Jessica Martínez Fernández / Ramon Melendi Espina