El Tío Alberto en el Día de la Bicicleta
Cambió la luz
Y él pedaleó
Las callecitas de Basilea seguían igual
Mundo exterior
Y mundo interior
Fueron lo mismo por el sendero que recorrió
Bravo por el tío
Por el tío Alberto
Si ves en el fondo, vos ves el fondo gracias a él
Se descuidó
Su conciencia vibró
Pese a la muerte, la pequeña muerte que descubrió
Agonizó
Y renació
Ninguna palabra logró abarcar lo que lo invadió
Luego quiso saber
Por qué Dios calla así
Silencio ante el dolor que nos da
No entender la oscuridad
Llegó el temor
Y lo liberó
Lastimaduras en la inocencia de su niñez
Y de ahí en más
Enderezó
También mi vida con la conciencia que él asomó
No estaba seguro
De entender qué oía
Ni lo que veía podía creer que fuera verdad
Luego quiso saber
Por qué Dios calla así
Silencio ante el dolor que nos da
No entender la oscuridad
No entender la oscuridad
No entender la oscuridad
Oom Alberto Op De Fietsendag
De lichten veranderden
En hij trapte door
De straatjes van Bazel bleven hetzelfde
Buitenwereld
En binnenwereld
Ze waren hetzelfde op het pad dat hij aflegde
Hoera voor de oom
Voor oom Alberto
Als je in de diepte kijkt, zie je de diepte, dankzij hem
Hij vergat het
Zijn geweten trilde
Ondanks de dood, de kleine dood die hij ontdekte
Hij leed
En herrees
Geen enkel woord kon omvatten wat hem overviel
Daarna wilde hij weten
Waarom God zo zwijgt
Stilte voor de pijn die ons overkomt
Begrijpt de duisternis niet
De angst kwam
En bevrijdde hem
Wonden in de onschuld van zijn kindertijd
En vanaf dat moment
Rechttrok
Ook mijn leven met het geweten dat het blootlegde
Hij was niet zeker
Of hij begreep wat hij hoorde
Of wat hij zag kon hij geloven dat het waar was
Daarna wilde hij weten
Waarom God zo zwijgt
Stilte voor de pijn die ons overkomt
Begrijpt de duisternis niet
Begrijpt de duisternis niet
Begrijpt de duisternis niet