Ciudad Baigón
Porque hay un cielo que está mejor
Con pooles de venecita antigua
Joden y te engañan con crueldad
Porque positano es muy chico
Y jamás va a alcanzar para vos
No va a ser nunca tu paraíso
Mira las almas a tu alrededor
Mira el amor que está a tu costado
Muchos infiernos, diversos vi
Y sin embargo yo aquí paseo
Voy apilando puteadas
Y, sigo ofreciendo mis gentilezas
Te obligan siempre a volar así
En bingo-fuel y ametrallado
A sopapos que la costumbre da
Por el mandato ruin de los muertos
Un pobre diablo yo sé que soy
Que va a la vida con arrogancia
En fin y gracias a Dios (por Dios)
No sigue nadie con mis consejos
Y los notables, dicen que envidian
A la gente común como vos
Y se la pasan tratado de, cagar la horma del queso viejo
¡Poder, placer, poder!
Rumores oscuros que, confunden la cabeza
Y perturban a, los corazones secos
Y va a llegar ese día en que, se desvanezcan tus alegrías
Y esa llamita que apenas sos
Se extinga y de ella no quede nada
Ni la pregunta de cómo hiciste
Para aguantar y gastar tu vida entre todos tus, venenos
Y, los temores que te rendían
Y hasta el gusano que envidian todos
Y que sabe muy bien, que no está hecho para el amor
Ríe del placer de ser tan cruel e inaccesible
Stad Baigón
Omdat er een hemel is die beter is
Met zwembaden van oud Venetië
Ze bedriegen je met wreedheid
Omdat Positano te klein is
En nooit genoeg voor jou zal zijn
Het zal nooit jouw paradijs zijn
Kijk naar de zielen om je heen
Kijk naar de liefde die naast je staat
Veel hellevuren, verschillende heb ik gezien
En toch wandel ik hier rond
Ik stapel scheldwoorden op
En blijf mijn beleefdheden aanbieden
Ze dwingen je altijd zo te vliegen
In bingo-brandstof en vol met kogels
Met klappen die de gewoonte met zich meebrengt
Door het laffe bevel van de doden
Een arme duivel weet ik dat ik ben
Die met arrogantie door het leven gaat
Uiteindelijk, dank God (voor God)
Volgt niemand mijn adviezen op
En de notabelen zeggen dat ze jaloers zijn
Op gewone mensen zoals jij
En ze zijn de hele tijd bezig om de mal van de oude kaas te verknallen
Macht, genot, macht!
Donkere geruchten die, het hoofd verwarren
En de droge harten verstoren
En die dag zal komen dat, jouw vreugde vervaagt
En dat vlammetje dat je nauwelijks bent
Uitdooft en er niets van overblijft
Niet de vraag hoe je het deed
Om te overleven en je leven te verdoen tussen al je, vergiften
En de angsten die je overgaven
En zelfs de worm die iedereen jaloers is
En die heel goed weet, dat hij niet voor de liefde gemaakt is
Lacht om het genot om zo wreed en onbereikbaar te zijn