395px

Ik Kon Je Doornen Niet Verwijderen

Los Inquietos del Vallenato

No Pude Quitarte Las Espinas

Se me ha muerto el corazón y en esta vez
Sabia que me mataría esta ilusión
Por quererte volver buena y ser dueño de mil penas
Me enamore y fue mi error
Ahora pago por amarte
Y el pecado de adorarte y me dejas que dolor

Y en el viento me dejas un suspiro en mi silencio
Me grita que estoy muriendo por dentro
Confiesa que eres tu mi gran amor, mi gran amor
Que tristeza, flor no pude quitarte las espinas
Yo mismo he cultivado mis heridas
Yo mismo me declare perdedor
Al quererte cambiar
Pero tu solo juegas con el amor

Cuando no debí entregarme me entregue sin condición
Fui tan solo un pobre iluso que a tu vida se entrego
He perdido la batalla en que pensaba que saldría vencedor
En todos los rincones de mi alma esta guardada
Como olvidarme que existes tu
Te aburriste de tenerme
Ya te fastidio adorarme
Y ahora me entregas preso en el dolor

Y en el viento, me dejas un suspiro en mi silencio
Me grita que estoy muriendo por dentro
Me grita que eres tu mi gran amor, mi gran amor
Que tristeza, flor no pude quitarte las espinas
Yo mismo he cultivado mis heridas
Yo mismo me declare perdedor
Al quererte cambiar
Pero tu solo juegas con el amor

Ya tu habías herido a más de un corazón
Pero hacer que tu me amaras me arriesgue
Me engañaste con el tiempo
Y al final dije te quiero porque te sentí querer
Ahora sufro mi condena
Ya sabia que no eras buena
¿Dios por que me enamore?

Sentimientos, ¿por qué cayeron bajo su sonrisa?
Si tu eras tan fugaz como la brisa
No se por que en verdad me enamore
Yo no lo se

Me arrepiento, de estar queriéndote como te quiero
Ese sera siempre mi sufrimiento
El jugar sabiendo que iba a perder
Pero quise intentar
Y el día menos pensado me entregue

Ahora sufriré el destino de un amargo sufrir
Sin distancia, sin camino un principio sin fin
Corazón pa' que me diste sentimientos
Si eso no seria morir

En todos los rincones de mi alma esta guardada
Como olvidarme que existes tu
Te aburriste de tenerme
Ya te fastidio adorarme
Y ahora me entregas preso en el dolor

Y en el viento, me dejas un suspiro en mi silencio
Me grita que estoy muriendo por dentro
Confiesa que tu eres mi gran amor, mi gran amor

Que tristeza, flor no pude quitarte las espinas
Yo mismo he cultivado mis heridas
Yo mismo me declare perdedor
Al quererte cambiar
Pero tu solo juegas con el amor

Ik Kon Je Doornen Niet Verwijderen

Mijn hart is gestorven en deze keer
Wist ik dat deze illusie me zou doden
Omdat ik je wilde veranderen en eigenaar van duizend pijnen zijn
Ik viel voor je en dat was mijn fout
Nu betaal ik voor het houden van je
En de zonde van je aanbidden, wat een pijn

En in de wind laat je me een zucht in mijn stilte
Het schreeuwt dat ik van binnen sterf
Bevestig dat jij mijn grote liefde bent, mijn grote liefde
Wat een verdriet, bloem, ik kon je doornen niet verwijderen
Ik heb zelf mijn wonden gekweekt
Ik heb mezelf uitgeroepen tot verliezer
Door je te willen veranderen
Maar jij speelt alleen met de liefde

Toen ik me niet had moeten overgeven, gaf ik me zonder voorwaarden over
Ik was slechts een arme illusie die zich aan jouw leven overgaf
Ik heb de strijd verloren waarin ik dacht dat ik zou winnen
In alle hoeken van mijn ziel is het opgeslagen
Hoe kan ik vergeten dat jij bestaat
Je verveelde je om me te hebben
Je bent moe van me te aanbidden
En nu geef je me gevangen in de pijn

En in de wind, laat je me een zucht in mijn stilte
Het schreeuwt dat ik van binnen sterf
Het schreeuwt dat jij mijn grote liefde bent, mijn grote liefde
Wat een verdriet, bloem, ik kon je doornen niet verwijderen
Ik heb zelf mijn wonden gekweekt
Ik heb mezelf uitgeroepen tot verliezer
Door je te willen veranderen
Maar jij speelt alleen met de liefde

Je had al meer dan één hart verwond
Maar om je te laten houden van mij, nam ik het risico
Je bedrog met de tijd
En uiteindelijk zei ik 'ik hou van je' omdat ik voelde dat je hield
Nu lijd ik mijn straf
Ik wist al dat je niet goed was
God, waarom viel ik voor je?

Gevoelens, waarom vielen ze onder je glimlach?
Als je zo vluchtig was als de bries
Ik weet niet waarom ik echt verliefd op je werd
Ik weet het niet

Ik heb spijt, dat ik je wil zoals ik je wil
Dat zal altijd mijn lijden zijn
Het spelend weten dat ik zou verliezen
Maar ik wilde het proberen
En op de meest onverwachte dag gaf ik me over

Nu zal ik lijden onder het lot van een bittere pijn
Zonder afstand, zonder pad, een begin zonder einde
Hart, waarom gaf je me gevoelens
Als dat niet zou betekenen dat ik zou sterven?

In alle hoeken van mijn ziel is het opgeslagen
Hoe kan ik vergeten dat jij bestaat
Je verveelde je om me te hebben
Je bent moe van me te aanbidden
En nu geef je me gevangen in de pijn

En in de wind, laat je me een zucht in mijn stilte
Het schreeuwt dat ik van binnen sterf
Bevestig dat jij mijn grote liefde bent, mijn grote liefde

Wat een verdriet, bloem, ik kon je doornen niet verwijderen
Ik heb zelf mijn wonden gekweekt
Ik heb mezelf uitgeroepen tot verliezer
Door je te willen veranderen
Maar jij speelt alleen met de liefde

Escrita por: